Zaloguj
Reklama

Choroba Guillaina-Barrégo – dlaczego jest groźna?

Choroba Guillaina-Barrégo – dlaczego jest groźna?
Fot. shutterstock
(0)

GBS – tajemnicza choroba o podłożu autoimmunologicznym, która sieje spustoszenie w organizmie. Jakie są jej przyczyny? Jak wygląda leczenie? Czy szanse wyzdrowienia są duże?

Reklama

Choroba Guillaina-Barrégo

Choroba Guillaina-Barrégo znana jest również pod nazwą zespołu Guillaina-Barrégo (GBS). Według nomenklatury medycznej jest to ostre, wielokorzeniowe zapalenie demielinizacyjne, które współistnieje z aksonalną neuropatią ruchową. Demielinizacja to proces polegający na wieloetapowym niszczeniu mieliny, która stanowi natrualną „osłonkę” dla nerwów budujących układ nerwowy. Skutkiem demielinizacji będą zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w obrębie nerwów, co może prowadzić do występowania bardzo poważnych objawów w całym organizmie. 

Podłożem choroby są zaburzenia funkcjonowania układu odpornościowego, który „atakuje” układ nerwowy, uznając go za wroga. Choroby, w których organizm sam atakuje swoje układy/narządy czy tkanki, nazywa się chorobami autoimmunologicznymi. Niestety ze względu na złożoność chorób autoimmunologicznych stosunkowo ciężko dobrać skuteczną terapię, ktróra pozwoli na przywrócenie prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Przyczyny choroby

Naukowcy nadal szukają jednoznacznej odpowiedzi, która pozwoli zrozumieć, dlaczego limfocyty atakują osłonki nerwów (mielinę), prowadząc do ich uszkodzenia. Limfocyty to naturalnie występujące w organizmie komórki układu odpornościowego, które w normalnych warunkach odpowiadają za niszczenie patogenów chorobotwórczych. Kiedy limfocyty przestają funckjonowac prawidłowo, to niestety może wystąpić objaw atakowania przez nie komórek ciała, jak ma to miejsce w przypadku zespołu Guillaina-Barrégo.  Na chwilę obecną naukowcy przyczyniają się do stwierdzenia, ze objawy chorobowe pojawiają się na skutek infekcji bakteryjnej lub wirusowej, która zaatakowała drogi oddechowe lub żołądek. Przypuszcza się, że do wystąpienia objawów choroby przyczynia się infekcja bakterią Campylobacter jejuni lub Mycoplasma pneumoniae.  Autoimmunologiczne reakcje skierowane przeciwko nerwom obwodowym często zachodzą u pacjentów, którzy wcześniej nie wykazywali żadnych objawów z pogranicza chorób autoimmunologicznych.

Objawy choroby

Objawy zespołu chorobowego na początku obejmują tzw. parestezje, czyli nagłe drętwienie/ mrowienie kończyn. Kolejne etapy to osłabienie mięśni – początkowo kończyn dolnych, następnie kończyn górnych i tułowia. W niektórych przypadkach dochodzi do porażenia nerwów twarzowych, co skutkuje problemami z żuciem i połykaniem. W przypadku, gdy objawy sugerują zespół Guillaina-Barrégo, u chorego wykonuje się punkcję lędźwiową, pobiera płyn mózgowo-rdzeniowy, który poddaje się badaniu. Leczenie chorych na wspomnianą chorobę opiera się na stosowaniu terapii immunomodulującej, np. na wymianie osocza, dożylnych wlewach preparatów immunoglobulin. Chorzy muszą pozostać pod opieką rehabilitanta. Odpowiednia rehabilitacja pozwala na poprawę kondycji mięśni. Dane dotyczące rokowania dla chorych wskazują, że ok. 75% chorych powraca do całkowitej sprawności.

fot. panthermedia

Jak zdiagnozować chorobę

Kluczową rolę w diagnozowaniu spełnia tzw. diagnostyka różnicowa. Początkowo uwaga koncentrowana jest na zlokalizowaniu konkretnych miejsc patologii, które zazwyczaj znajdują się w korzeniach nerwowych lub nerwach obwodowych. W różnicowaniu choroby należy uwzględnić również możliwe zakażenia (np. boreliozą), zapalenia (np. neurosarkoidoza), zespoły tzw. paranowotworowe, chorobę nowotworową, problemy z naczyniami, zaburzenia o podłożu metabolicznym (np. choroba beri-beri) i dopiero w następnej kolejności zespół Guillaina-Barrégo, czyli inaczej polineuropatię poinfekcyjną typu autoimmunologicznego. Badania dodatkowe, które pozwalają potwierdzić diagnozę, to przede wszystkim badania neurofizjologiczne, nakłucie lędźwiowe (badanie w kierunku sprawdzenia liczby leukocytów w płynie mózgowo-rdzeniowym), badania krwi poszerzone o oznaczanie stężenia kinazy keratynowej, badania biochemiczne (z uwzględnieniem stężenia immunoglobulin), oznaczenie miana przeciwciał skierowanych przeciwko gangliozydom. Naukowcy przyczyniają się do stwierdzenia, ze gangliozydy mogą odgrywać ogromną rolę w patogenezie choroby.

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze