Zaloguj
Reklama

Diagnostyka prenatalna - informacje dla pacjentek, część 1.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • zdjęcia: ojoimages

Adres www źródła:


Diagnostyka prenatalna - informacje dla pacjentek, część 1.
Fot. ojoimages
(5)

Dzięki rozpowszechnieniu nieinwazyjnych metod diagnostyki wad genetycznych płodu wielokrotnie możliwe jest uniknięcie badań inwazyjnych, obarczonych pewnym ryzykiem powikłań ciąży. Artykuł przedstawia dostępne metody badań, od których powinno się rozpocząć diagnostykę przedurodzeniową u każdej ciężarnej.

Nowe, nieinwazyjne metody diagnostyczne chorób płodu, cieszą się coraz większym zainteresowaniem zarówno w środowisku medycznym, jak również wśród przyszłych rodziców. Stają się coraz popularniejsze w diagnostyce prawidłowego rozwoju płodu, a ukierunkowane są one przede wszystkim na określanie ryzyka występowania u płodu pewnych aberracji chromosomowych jak np. zespół Downa i inne. Budzą jednak wiele wątpliwości oraz wyzwalają dylematy natury etycznej, gdyż w przypadku wykrycia niektórych ciężkich wad płodu przepisy prawne umożliwiają przyszłym rodzicom dokonania wyboru – kontynuować ciążę czy też, ją zakończyć.

Podstawowymi celami przeprowadzania diagnostyki przedurodzeniowej nie jest dokonywanie selekcji i eliminacji płodów chorych, lecz przede wszystkim przygotowanie rodziców na narodziny chorego dziecka, uświadomienie im tego faktu oraz przedstawienie możliwości leczenia i postępowania w przypadku stwierdzenia wady. Nowoczesna diagnostyka prenatalna umożliwia bowiem nie tylko wykrycie istniejącej wady, ale również precyzyjne określenie jej rodzaju. Stwarza możliwość identyfikacji i podziału wad na postaci letalne oraz na te, które kwalifikują się do leczenia zarówno podczas ciąży, dzięki rozwojowi technik wewnątrzmacicznej korekty płodu, jak również bezpośrednio po urodzeniu. Wyniki tych badań mają więc istotne znaczenie w podejmowaniu decyzji, co do dalszego postępowania, gdyż umożliwiają rozpoznanie choroby na tyle wcześnie, by zapewnić urodzenie dziecka w optymalnych warunkach z odpowiednią opieką medyczną.

Badania prenatalne wykonywane są za pomocą technik inwazyjnych jak i nieinwazyjnych. Kiedyś proponowało się je ciężarnym zaliczanym do tzw. grupy podwyższonego ryzyka, jednak obecnie coraz więcej kobiet korzysta z takiej możliwości.

Wskazania do wykonania badań prenatalnych:

  1. Badania nieinwazyjne – mogą być wykonywane u każdej ciężarnej, bez względu na czynniki ryzyka chorób płodu
  2. Badania inwazyjne
    • Nieprawidłowości badań nieinwazyjnych (usg, test PAPP-A, test potrójny)
    • Urodzenie dziecka z wadą genetyczną, chorobą metaboliczną lub inną ciężką wadą
    • Choroby genetyczne w rodzinie
    • Wiek matki powyżej 35 lat

Do technik inwazyjnych należą: amniopunkcja, biopsja kosmówki czy kordocenteza, nieinwazyjnych: ultrasonografia oraz testy prenatalne. Techniki inwazyjne wymagają ścisłego nadzoru medycznego po zabiegu oraz specjalistycznego sprzętu. Niosą one ze sobą niewielkie (około 1%) ryzyko powikłań jak np. przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego, poród przedwczesny, krwawienia czy też zakażenie wewnątrzmaciczne, a w niektórych przypadkach nawet uszkodzenie płodu. W związku z zagrożeniem powikłań ciąży związanych z diagnostyką inwazyjną badania prenatalne powinno rozpocząć się od wykonania badań nieinwazyjnych.

(5)
Reklama
Komentarze