Zaloguj
Reklama

Klimakterium. Trudny okres w życiu kobiety

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ATC:


Klimakterium. Trudny okres w życiu kobiety
Fot. panthermedia
(4)

Klimakterium jest okresem życia kobiety, w którym pojawiają się objawy somatyczne, wegetatywne oraz psychiczne spowodowane w głównej mierze niedoborem estrogenów.

Klimakterium, inaczej przekwitanie, jest to okres przejściowy w życiu kobiety pomiędzy dojrzałością płciową, a starością. W tym czasie następuje stopniowe wygasanie czynności jajników. Wiąże się z tym zmniejszenie stężenia żeńskich hormonów płciowych: estrogenów i gestagenów. Ostatnie sterowane przez jajniki krwawienie miesięczne, czyli menopauza, występuje zwykle między 40, a 55rż., średnio w wieku 52 lat. Cały okres przejściowy, który przeciętnie trwa około 10 lat, możemy podzielić na premenopauzę, perimenopauzę oraz postmenopauzę.
Premenopauza obejmuje kilka lat przed menopauzą. Perimenopauza to okres bezpośrednio przed menopauzą i po niej, postmenopauza to czas od menopauzy do 65 r.ż, od którego zaczyna się okres senium - starczy. Wiek wystąpienia menopauzy, jak i czas trwania poszczególnych faz są indywidualną cechą każdej kobiety i mogą się znacznie różnić.

Objawy i etiologia przekwitania

Już w premenopauzie występują znamiona stopniowego wygasania czynności jajników. Początkowo są to zaburzenia cyklu miesięcznego w postaci nieregularnych miesiączek (krwawienia czynnościowe z przedłużonym lub skróconym cyklem, krwawienia między miesiączkami). Później pojawiają się objawy wegetatywne, psychiczne i somatyczne.

Objawy klimakterium

somatyczne:
· nieregularne miesiączki
· inwolucja macicy, jajników
· zanik nabłonka pochwy
· inwolucja gruczołów piersiowych
· zanik skóry, łamliwość włosów
· zaburzenia mikcji
· osteoporoza
· wzrost częstości chorób układu krążenia: miażdżyca nadciśnienie tętnicze, zawał serca

psychiczne
· przygnębienie/zmienność nastroju
· przemęczenie
· bezsenność
· rozdrażnienie, lęk
· utrata popędu płciowego
· brak energii i motywacji do pracy
· nasilony sentymentalizm
· osłabienie pamięci
· słaba koncentracja

wegetatywne:
· kołatanie serca
· uderzenia gorąca
· napadowe poty

Wszystkie wymienione objawy wynikają, z występującego w tym okresie u kobiet, niedoboru estrogenów.
Na wystąpienie opisanych zaburzeń psychicznych niewątpliwie mogą mieć również wpływ następujące sytuacje:
· przebyte zaburzenia psychiczne w przeszłości
· występowanie zaburzeń nastroju wśród członków rodziny
· „słabe zdrowie”
· stres społeczny

Leczenie

W leczeniu wymienionych objawów klimakterium zalecana jest substytucyjna terapia estrogenami i gestagenami. Podawanie gestagenów razem z estrogenami zapobiega nadmiernej proliferacji endometrium i zapewnia maksymalną ochronę przed wystąpieniem raka macicy.
Konsekwentna i długotrwała terapia substytucyjna zmniejsza względne ryzyko zawału serca i udaru mózgu o 50%. W zapobieganiu osteoporozie leczenie to należałoby poszerzyć o podaż wapnia rzędu 1 g/dzień, dietę bogatobiałkową oraz umiarkowaną aktywność fizyczną. U kobiet z dużymi zaburzeniami nastroju dodatkowo powinno być wdrożone leczenie psychotropowe. Warta polecenia w tej sytuacji jest skojarzona hormonoterapia zastępcza z lekami przeciwdepresyjnymi. Przy odpowiednio dobranej substytucji estrogenowo-gestagenowej nie powinny wystąpić poważne objawy niepożądane.

Podsumowanie

Klimakterium jest niewątpliwie trudnym okresem przejściowym w życiu kobiet.
Zanikająca czynność jajników i wynikający z tego niedobór estrogenów, klinicznie doprowadza do występowania objawów somatycznych, wegetatywnych oraz psychicznych. Większość tych objawów można wyeliminować przy pomocy samej hormonalnej terapii zastępczej.

Bibliografia

1. G.Martius, M. Breckwoldt, A. Pfleiderer: „Ginekologia i Położnictwo”. Urban & Partner, Wrocław 1997r.
2. M. Steiner, K. Yonkers: „Depresja u kobiet”. Via Medica, Gdańsk 1999r.

(4)
Reklama
Komentarze