Zaloguj
Reklama

Poporodowe zapalenie tarczycy

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Poporodowe zapalenie tarczycy. T. Skweres, K. Sworczak, K, Preis, R. Ciepłuch, K. Miśkiewicz. Ginekologia praktyczna

Poporodowe zapalenie tarczycy
Fot. ojoimages
(5)

Poporodowe zapalenie tarczycy jest zaliczane do objawów choroby Hashimoto. Schorzenie ujawnia się do roku od porodu.

Zapalenie ma charakter autoimmunologiczny i charakteryzuje się przejściową nadczynnością tarczycy, przejściową niedoczynnością albo przejściową nadczynnością z następującą niedoczynnością.

Zazwyczaj prawidłowa czynność tarczycy wraca po około roku od porodu. Niestety, niektóre przypadki mogą przejść w trwałą niedoczynność. Choroba jest uwarunkowana genetycznie, jednak zależy również od wielu czynników takich jak wiek, płeć, czynniki środowiskowe oraz stan hormonalny. Dopiero kombinacja tych czynników prowadzi do wystąpienia zapalenia. Zapalenie tarczycy, jako choroba autoimmunologiczna ulega modyfikacji pod wpływem zmian zachodzących podczas ciąży. Zmiany te można ująć jako supresję odporności komórkowej i produkcji cytokin. U osób podatnych na choroby autoimmunologiczne, zwiększenie podaży jodu może zwiększyć ryzyko wystąpienia zapalenia tarczycy.

Duże znaczenie ma również palenie tytoniu. Decydującą rolę odgrywa odporność komórkowa. Nie do końca wyjaśniono jak układ immunologiczny przywraca równowagę hormonalną. Poporodowe zapalenie tarczycy występuje od 1,1 do 16,7% kobiet w 1. roku po porodzie. Warto zwrócić uwagę na zwiększoną częstość występowania u kobiet z cukrzycą typu 1. Blisko 70% kobiet, które przeszło zapalenie tarczycy w jednej ciąży, będą miały nawrót podczas kolejnej.
 

fot. ojoimages


Najczęstszą manifestacją choroby jest niedoczynność, a najrzadszą – nadczynność z następującą niedoczynnością. Objawy zarówno niedoczynności jak i nadczynności są mało wyraziste i często tłumaczone są stresem i trudami związanymi z opieką nad dzieckiem. Ryzyko wystąpienia trwałej niedoczynności waha się od 23 do 29%.

Zaleca się leczenie tylko w przypadku jawnej klinicznie nadczynności. W terapii stosuje się beta-blokery, które pozwalają złagodzić objawy kliniczne. Ze względu na zwiększone ryzyko poronienia oraz potencjalne negatywne konsekwencje dla dziecka konieczne jest leczenie kobiet, które zaszły w ciążę w okresie niedoczynności wywołanej zapaleniem tarczycy.

(5)
Reklama
Komentarze