Zaloguj
Reklama

Profilaktyka u kobiet ciężarnych obciążonych zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie).

Źródło tekstu:

  • Forum ginekolgoiczne

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Profilaktyka u kobiet ciężarnych obciążonych zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Fot. ojoimages
(0)

Przedstawiono postępowanie lekarskie w przypadkach ciężarnych zagrożonych wystąpieniem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

W 2005 roku Grupa Robocza pod przewodnictwem P. prof. Krystyny Zawilskiej opracowała wytyczne profilaktyki i leczenia żylnej choroby zakrzepowo zatorowej. Ważne miejsce w tym dokumencie znalazły zasady profilaktyki i postępowania w żylnej chorobie zakrzepowej w czasie ciąży. Wytyczne zostały przyjęte i rekomendowane przez wiele towarzystw naukowych, w tym przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne.

Stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych i heparyny niefrakcjonowanej jest bezpieczne w okresie ciąży. Wynika to z faktu nie przenikania tych związków przez łożysko a więc brakiem działania na płód. Stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych w czasie ciąży jest ponadto wygodne a przede wszystkim nie wymusza konieczności monitorowania laboratoryjnego efektu przeciwkrzepliwego. Ponadto należy pamiętać, że stosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (poniżej 150 mg/dobę) także jest bezpieczne w II i III trymestrze ciąży. Na temat stosowania wyższych dawek oraz stosowania kwasu acetylosalicylowego w I trymetrze wciąż jeszcze jest zbyt mało danych by wykluczyć szkodliwe działanie tego leku na płód. Także leczenie heparyną drobnocząsteczkową lub niefrakcjonowaną oraz aspiryną nie jest przeciwwskazaniem do karmienia piersią.

Poniżej przedstawiono sytuacje kliniczne i postępowanie w razie ich stwierdzenia:

  1. Przebyty przed ciążą jeden epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej związany z  przejściowym czynnikiem  ryzyka i obecnie brak dodatkowych czynników ryzyka takich jak unieruchomienie w łóżku czy patologiczna otyłość – w takich przypadkach zaleca się obserwację polegającą na klinicznym monitorowaniu i intensywnej diagnostyce w razie podejrzenia zakrzepicy żylnej. Po porodzie należy stosować acenokumarol przez 4-6 tygodni. Wraz z włączeniem acenokumarolu początkowo należy stosować heparyny drobnocząsteczkowe do chwili, gdy INR wyniesie 2,0 i potem należy tak dobierać dawkę acenokumarolu by INR mieściło się w zakresie 2,0 – 3,0.
  2. Przebyty jeden epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej związany z ciążą, stosowaniem estrogenów lub obecnie dodatkowy czynnik ryzyka – należy stosować heparyny drobnocząsteczkowe w dawce profilaktycznej (dla dalteparyny [Fragmin] 5000 j.m. s.c co 24 godziny, dla enoksaparyny [Clexane] 40 mg s.c. co 24 godziny i dla nadroparyny [Fraxiparine] 3800 j.m. s.c. co 24 godziny). Należy pamiętać, że dawka może być modyfikowana w zależności od współistnienia innych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, ryzyka krwawienia czy masy ciała. Po porodzie w tych przypadkach należy stosować acenokumarol wg schematu przedstawionego w punkcie 1.
  3. Identyczny schemat postępowania jak w punkcie 3 należy zastosować u kobiet ciężarnych, które mają w wywiadzie przebyty jeden epizod samoistnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej a obecnie nie maja stosowanego leczenia przeciwkrzepliwego oraz u pacjentek bez przebytej żylnej choroby zakrzepowo zatorowej ale z wrodziną trombofilią potwierdzona laboratoryjnie.
  4. Nieco większe dawki heparyny drobnocząsteczkowej (dla dalteparyny [Fragmin] 5000 j.m. s.c co 12 godzin, dla enoksaparyny [Clexane] 40 mg s.c. co 12 godzin i dla nadroparyny [Fraxiparine] 3800 j.m. s.c. co 12 godzin) wraz z wyżej opisanym schematem poporodowego stosowania acenokumarolu należy stosować u kobiet z przebytym jednym epizodem żylnej choroby zakrzepowo zatorowej oraz potwierdzoną laboratoryjnie współistniejącą trombofilią lub zakrzepicą w wywiadzie rodzinnym.
  5. w przypadku przebycia w wywiadzie co najmniej dwóch epizodów żylnej choroby zakrzepowo zatorowej lub w przypadku przewlekle stosowanego leczenia przeciwkrzepliwego należy w ciąży zastosować heparyny drobnocząsteczkowe w dawkach leczniczych (dla dalteparyny [Fragmin] 100 j.m./kg masy ciała co 12 godzin lub 200 j.m./kg masy ciała co 24 godziny, dla enoksaparyny [Clexane] 1 mg/kg masy ciała co 12 godzin lub 1,5 mg/kg masy ciała co 24 godziny i dla nadroparyny [Fraxiparine] 85 j.m./kg masy ciała co 12 godzin lub 170 j.m./kg masy ciała co 24 godziny). Dla dalteparyny pojedyncza dawka maksymalna wynosi 18000 j.m. a dla enoksaparyny 180 mg. Masę ciała na którą przeliczamy dawki to masa ciała sprzed ciąży. Ponadto u tych kobiet po porodzie należy wrócić do leczenia przewlekłego stosowanego przed ciążą.
  6. u kobiet ciężarnych z przebytym w wywiadzie co najmniej jednym epizodem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowym oraz obecnością antykoagulanta toczniowego lub ze zwiększonym mianem przeciwciała antykardiolipinowych należy w czasie ciąży stosować heparyny drobnocząsteczkowe w dawce jak w punkcie 5 oraz dodatkowo kwas acetylosalicylowy w dawce 75 – 150 mg dziennie (doustnie). Po porodzie zalecone jest przewlekle stosowanie acenokumarolu.
(0)
Reklama
Komentarze