Zaloguj
Reklama

Rak płaskonabłonkowy pochwy. Część 2. Zalecenia AJCC dotyczące postępowania w raku płaskonabłonkowym pochwy.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Kategorie ICD:


Rak płaskonabłonkowy pochwy. Część 2. Zalecenia AJCC dotyczące postępowania w raku płaskonabłonkowym pochwy.
Fot. iStock
(5)

W artykule przedstawiono informacje niezbedne dla lekarzy dotyczące pierwotnych nowotworów pochwy.

Najważniejszym czynnikiem prognostycznym w raku pochwy jest stopień zaawansowania klinicznego nowotworu. Obecność przerzutów w węzłach chłonnych a także czas przeżycia chorych wiążą się z głębokością nacieku nowotworowego pochwy i tkanek sąsiednich. Także lokalizacja zmiany ma wpływ na wyniki leczenia. Zmiany występujące w górnej części pochwy rokują lepiej i rzadziej dają przerzuty niż zmiany w środkowej lub dolnej części. Obecnie podstawową metodą leczenia raka pochwy jest radioterapia natomiast leczenie chirurgiczne samodzielne lub skojarzone z radioterapią stosowane jest tylko w wybranych przypadkach.

Zalecenia AJCC (The American Jiont Committee on Cancer) dotyczące postępowania w raku płaskonabłonkowym pochwy:

Rak in situ (stopień 0):

1.      szerokie wycięcie zmiany z/lub bez przeszczepu skóry, 

2.      częściowe lub całkowite usunięcie pochwy z przeszczepem skóry

3.      dopochwową chemioterapię

4.      laseroterapię lub brachyterapię

W raku in situ z hiperkeratozą chirurgiczne wycięcie lub laseroterapia.

W stopniu I, gdy naciek nie przekracza 5mm:

1.      brachyterapia (uzupełniająca teleradioterapia w wybranych przypadkach – rozległe zmiany miejscowe, niski stopień zróżnicowania histopatologicznego, zmiany zlokalizowane w 1/3 dolnej części pochwy – naświetlanie na obszar miednicy i pachwin)

2.      szerokie wycięcie zmiany lub całkowite usunięcie pochwy z jej odtworzeniem (w wybranych przypadkach klinicznych – zmiana zlokalizowana w 1/3 górnej części pochwy) z ewentualną uzupełniającą teleradioterapią (w obecności nacieku nowotworowego lub przy małym marginesie chirurgicznym)

W stopniu I, gdy naciek przekracza 5mm:

1.      radioterapię (brachyterapia śródtkankowa i śródjamowa oraz w wybranych przypadkach uzupełniająca teleradioterapia – w rakach o niskim stopniu zróżnicowania histopatologicznego, w dużych rozmiarach guza. Zmiany zlokalizowane w 1/3 dolnej części pochwy – naswietlanie na obszar miednicy i pachwiny)

W stopniu II:

1.      radioterapię (brachyterapia z teleradioterapią. Jeśli zmiana zlokalizowana w 1/3 dolnej pochwy – naświetlanie okolic pachwinowych)

2.      radykalne usunięcie pochwy lub miednicza egzenteracja z lub bez dodatkowej radioterapii

W stopniu III:

1.      radioterapię (brachyterapia z teleradioterapią)

2.      w wybranych przypadkach chirurgia (jako uzupełnienie radioterapii)

W stopniu IVa:

1.      radioterapia (brachyterapia oraz teleradioterapia)

2.      w wybranych przypadkach chirurgia (jako uzupełnienie radioterapii)

W stopniu IVb (gdy są stwierdzane odległe przerzuty):

1.      brak standardów postępowania.

2.      leczenie paliatywne: radioterapia z lub bez chemioterapii.

Najczęściej z powodu późnego rozpoznania raka pochwy i ograniczonych możliwości leczenia rokowanie jest złe. Przeżycia pięcioletnie chorych leczonych chirurgicznie, radioterapię i metodami skojarzonymi wynoszą ok. 56%, w tym w I stopniu  73%, w II stopniu 58% a w III/IV 36%.

U chorych wznowy najczęściej występują w obrębie miednicy mniejszej, rzadziej występują odległe przerzuty. Wg niektórych autorów całkowity odsetek wznów może wynosić ok. 50%. Rokowanie w tych przypadkach jest złe.

(5)
Reklama
Komentarze