Zaloguj
Reklama

Rak sromu.

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Rak sromu.
Fot. Pantherstock
(2)

Przedstawiono w sposób zwięzły stany przedrakowe sromu oraz przebieg, rozpoznanie, podział i leczenie raka sromu.

Rak sromu to choroba występująca przede wszystkim u kobiet po menopauzie głównie u kobiet starszych między 60 - 80 rokiem życia. Mimo, że etiologia tego stanu nie jest znana to wykazuje on tendencje do występowanie u kobiet obciążonych przewlekłymi zmianami w tej okolicy - w tym ziarnicą weneryczną, liszajem twardzinowym, innymi dystrofiamii, kłykcinami kończystymi oraz obecnością wirusów HPV typu 16 i 18.

 

Rak in situ - rak przedinwazyjny sromu.

Do raków przedinwazyjnych sromu należy:

  1. rak przedinwazyjny prosty.
  2. Choroba Bowena
  3. Erytroplasia Queyrati.


Rak przedinwazyjny jest pojęciem histopatologicznym. Jest ograniczony do nabłonka, nie przekracza błony podstawowej i nie nacieka podścieliska łącznotkankowego. Rozwija się najczęściej na podłożu dystrofii hiperplastycznej.

W chorobie Bowena stwierdza się wyraźne objawy rogowacenia. Rozwija się w nabłonka typu skórnego. Występuje w formie plam czerwono wiśniowych bądź ubytków nabłonka o powierzchni brodawkowatej umiejscowionych na skórze warg sromowych większych. W obrazie mikroskopowym stwierdza się obecność  komórek bukietowatych.

 

Erytroplasia - nieznaczne objawy rogowacenie lub ich brak. Dotyczą głównie błony śluzowej - umiejscawia się głównie na granicy skóry pochwy.

Inna postać raka in situ to Bowenoidalne zwyrodnienie brodawkowate. Obraz to między poliferującymi komórkami warstwy podskórnej stwierdza się liczne melanocysty.

Objawy to pieczenie, niejasne bóle, świąd. W rozpoznaniu zawsze rozstrzygające jest badanie histopatologiczne zmian podejrzanych.

Leczenie stosuje się zazwyczaj operacyjne (proste wycięcie sromu), ponieważ rak in situ ma skłonność do wieloogniskowego występowania.

 

Rak  inwazyjny

Około 90 % wszystkich raków sromu to raki płaskonabłonkowe. Początkowe objawy to świąd oraz pieczenie podczas oddawania moczu, później pojawia się bolesne zgrubienie. Bolesność ta jest charakterystyczna. Na początku stwierdza się mały guzek lub brodawkę o płaskiej nierównomiernej powierzchni zabarwionej na kolor brunatny i łatwo krwawiący przy dotyku. Rak płaskonabłonkowy może się rozrastać endofitycznie z wytwarzaniem owrzodzeń lub egzofitycznie z powstaniem zmian polipowatych. Rak sromu występuje jako zmiana pojedyncza lub rozwija się wieloogniskowo. Najczęściej występuje na wargach sromowych większych, rzadziej mniejszych, łechtaczce, bruździe międzywargowej, więzadełkiem tylnym okolicy gruczołu Bartholina, okolicy ujścia cewki moczowej. W miarę wzrostu może objąć pochwę, cewkę moczową, odbyt, odbytnicę, mięśnie dźwigacze lub gałąź  kości łonowej. Rak sromu daje przerzuty drogą naczyń chłonnych do powierzchownych i głębokich węzłów chłonnych miednicy  mniejszej  zwykle po stronie istniejącej zmiany - węzły pachwinowe powierzchowne głębokich i dalej węzły chłonne biodrowe.  Przerzuty drogą krwi występują rzadko.

 

1. podział wg TNM

2. podział wg FIGO

 

O  - rak przedinwazyjny.

I - średnica pierwotnej zmiany nie przekracza 2 cm (T 1) bez powiększania okolicznych węzłów chłonnych (No, N1) bez przerzutów odległych (Mo).

II - zmiana przekracza 2 cm / T 2/, No, Mo.

III - 3 zmiany dowolnej wielkości i zajęcie okolicznych węzłów N1-N3, Mo (zajęcie cewki moczowej, pochwy, krocza, odbytu).

IV - zmiana dowolnej wielkości i przejście na drugą stronę sromu, nacieczenie pęcherza, cewki moczowej, odbytnicy, kości i odległe przerzuty. 

 

Poza rakiem płaskonabłonkowym wyróżniamy zmiany raka płaskonabłonkowego, raka gruczołowego, raka wywodzącego się z gruczołów apokrynowych choroba Pageta.

 

Leczeniem z wyboru jest leczenie operacyjne . Obecnie rzadziej radykalne wycięcie sromu wraz z usunięciem węzłów chłonnych pachwinowych, udowych i miedniczych (operacja sposobem Way’a) na rzecz oszczędzających, ograniczonych zabiegów w zależności od stopnia zaawansowania i zróżnicowania morfologicznego nowotworu (operacja sposobem Hackera, hemivulvectomia). W przypadkach nieoperacyjnych stosuje się leczenie napromienianiem. Rokowanie pogarsza się wraz ze stopniem zaawansowania nowotworu . Zasadnicze znaczenie ma wczesne wykrycie i możliwe szybkie wykonanie operacji.

(2)
Reklama
Komentarze