Zaloguj
Reklama

Rekomendacje PTG w sprawie antykoncepcji.

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Polskie Towarzystwo Ginekologiczne

Adres www źródła:

Kategorie ATC:


Rekomendacje PTG w sprawie antykoncepcji.
Fot. ojoimages
(0)

Przedstawiono rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w sprawie stosowania antykoncepcji.

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w sprawie antykoncepcji

Zgodnie z treścią i duchem ogólnoświatowych praw reprodukcyjnych każda kobieta ma prawo decydować czy chce mieć dzieci, w jakich odstępach czasu i ile. Planowanie rodziny jest moralnym obowiązkiem i prawnym wymogiem w kształtowaniu postaw lekarzy i ich podopiecznych.

Polskie Tow. Ginekologiczne powołało w dniu 24 października 2003 roku Komisję do Spraw Rekomendacji Antykoncepcji w składzie:

Prof. Dr hab. Marian Szamatowicz, Prof. Dr hab. Marek Spaczyński, Prof. Dr hab. Romuald Dębski, Prof. Dr hab. Krzystof Drews, Prof. Dr hab. Grzegorz Jakiel, Dr n.med. Medard Lech, Dr hab. Tomasz Niemiec, Prof. Dr hab. Stanisław Radowicki, Prof. Dr hab. Tomasz Pertyński, Dr n.med. Grzegorz Południewski, Prof. Dr hab.Piotr Skałba, Prof. Dr hab. Alina Szymankiewicz- Warenik.

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne stoi na stanowisku, że nowoczesna i skuteczna antykoncepcja jest jedynym, profilaktycznym przeciwdziałaniem ciążom niepożądanym i ich przerywaniu.

W Polsce są dostępne następujące sposoby antykoncepcji: metody okresowej abstynencji seksualnej, środki plemnikobójcze, prezerwatwy, wkładki wewnątrzmaciczne, preparaty zawierające jeden lub dwa składniki hormonalne w formie doustnej lub w iniekcji.

Przy wyborze metody należy przede wszystkim uwzględniać jej skuteczność antykoncepcyjną (patrz Aneks Nr 1). Należy także poinformować zainteresowanych o zasadach poprawnego i bezpiecznego stosowania.

Do oceny metod antykoncepcji stosuje się następujące kryteria medyczne:

  • Skuteczność,
  • Odwracalność,
  • Bezpieczeństwo,
  • Akceptacja,
  • Korzyści poza-antykoncepcyjne.

Ocena poszczególnych metod, według kryteriów medycznych, znajduje się w Aneksie Nr 2.

Metodą antykoncepcji z wyboru u większości kobiet jest stosowanie nisko i średniodawkowych dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych (DTA). Przepisywanie DTA musi być poprzedzone badaniem lekarskim. Badanie lekarskie przed włączeniem środka antykoncepcyjnego powinno obejmować:

  • Dokładny wywiad lekarski,
  • Pomiar ciśnienia tętniczego krwi,
  • Badanie piersi (zakres zależny od wieku pacjentki),
  • Badanie ginekologiczne połączone z pobraniem rozmazu cytologicznego.

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania DTA są: [1] ciąża, [2] nowotwory estrogenozależne, [3] ciężkie choroby wątroby, [4] choroby układu sercowo-naczyniowego i zakrzepica (w przeszłości lub obecnie), [5] otyłość (BMI powyżej 35), [6] nadciśnienie tętnicze, [7] długotrwałe unieruchomienie, [8] palenie papierosów (u kobiet po 35 roku życia). Szczegółowe omówienie zasad bezpiecznego stosowania DTA przedstawione jest w Aneksie Nr 3.

Kolejną metodą antykoncepcji jest użycie progestagenów w postaci iniekcji oraz tabletek doustnych. Przeciwwskazania są takie same jak przy DTA. Dużej ostrożności wymaga stosowanie tej metody u kobiet z obniżonym nastrojem i depresją, z ryzykiem osteoporozy, a także u planujących ciążę w okresie krótszym niż 2 lata.

Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne nie powinny być stosowane u kobiet przed pierwszą ciążą, oraz u kobiet z chorobami narządów płciowych.

Zalecenia dotyczące metod stosowania antykoncepcji w zależności od wieku i rodności pacjentek.

Wybór metody, zwłaszcza u kobiet bardzo młodych, powinien uwzględniać wiele czynników, szczególny nacisk należy położyć na wszystkie zasady bezpieczeństwa.

Zalecenie DTA u młodocianych należy indywidualizować i uzależnić od stopnia dojrzałości fizycznej i psychicznej oraz wpływu na zdrowie reprodukcyjne. Przy braku przeciwwskazań, generalnie należy DTA uznać jako metodę z wyboru dla nieródek. Przy doborze metody należy uwzględnić też stosowanie prezerwatyw, środków plemnikobójczych oraz metody okresowej abstynencji. W tej grupie kobiet nie zaleca się stosowania wkładek domacicznych.

Dla kobiet, które rodziły i planują jeszcze macierzyństwo należy zalecać antykoncepcję w oparciu o DTA, ze wskazaniem na preparaty nisko i średniodawkowe. W wybranych sytuacjach dopuszczalne jest stosowanie wkładek domacicznych.

W grupie kobiet, które rodziły i nie planują już macierzyństwa zaleca się (uwzględniając wiek) stosowanie DTA z progestagenami drugiej lub trzeciej generacji, progestagenów oraz wkładek domacicznych (w tym z levonorgestrelem).

Dla kobiet karmiących oraz dla kobiet w wieku powyżej 35 roku życia i palących papierosy, za bezpieczną i skuteczną antykoncepcję należy uznać tabletki i iniekcje zawierające wyłącznie progestagen, oraz wkładki domaciczne.

W okresie przedmenopauzalnym stosowanie antykoncepcji odgrywa ważną rolę gdyż kobieta przeważnie posiada już planowaną liczbę dzieci. Zalecane w tym okresie są dwa zasadnicze sposoby antykoncepcji: [1] DTA, [2] wkładki wewnątrzmaciczne (w tym zawierające levonorgestrel).

Antykoncepcja w wieku przedmenopauzalnym może być zastosowana po dokładnej analizie ewentualnego ryzyka. Dodatkowymi korzyściami, poza antykoncepcją, jest regulacja zaburzonych w tym okresie życia, cykli miesięcznych, zmniejszenie obfitości krwawień i zabezpieczenie przed rozrostami endometrium. W tej grupie kobiet zaleca się podawanie nisko i średniodawkowych DTA. Wkładka zawierająca levonorgestrel jest środkiem polecanym szczególnie u kobiet wymagających podawania progestagenów.

Antykoncepcja doraźna nie powinna być stosowana jako stała metoda planowania rodziny. Jej wartością jest zapobieganie niepożądanej ciąży w sytuacjach szczególnych.

Nie ma uzasadnienia medycznego do zalecania przerw w stosowaniu antykoncepcji hormonalnej jeżeli istnieje nadal potrzeba zapobiegania ciąży.

(0)
Reklama
Komentarze