Zaloguj
Reklama

Wirusowe zapalenie wątroby typu C w czasie ciąży – informacje dla pacjentek.

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Ginekologia po Dyplomie marzec 2000. Herold - Interna.

Kategorie ICD:


Wirusowe zapalenie wątroby typu C w czasie ciąży – informacje dla pacjentek.
Fot. Pantherstock
(4)

Przedstawiono w sposób zrozumiały dla pacjentek istotne zagadnienia dotyczące infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C w ciąży.

Wirusowe zapalenia wątroby mogą być wywoływane przez różne wirusy. Najbardziej rozpowszechnione to wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, C, D, i E. Większość tych zakażeń przebiega bezobjawowo. Tylko u ok. ⅓ chorych pojawiają się różne dolegliwości.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest wywoływane przez wirusa HCV. W Polsce zakażenie to dotyczy ok. 1,5-2 % populacji. Do zakażenia może dojść drogą pozajelitową tzn. np. drogą dożylną. Można zarazić się także poprzez kontakty seksualne z osobą chorą oraz przed, w trakcie lub po porodzie, kiedy to zakażenie przechodzi z chorej matki na dziecko.

Znane są pewne czynniki ryzyka, które zwiększają szansę zakażenia się wirusem HCV. Najczęściej wymienia się transfuzje krwi; szczególnie przed rokiem 1990, przyjmowanie dożylne narkotyków, narażenie zawodowe na kontakt z krwią (głównie pracownicy służby zdrowia), liczni partnerzy seksualni, kontakty z chorym domownikiem oraz transplantacje narządów.

Okres wylęgania; czyli rozwoju choroby trwa od 15 do 150 dni. U części chorych mogą pojawić się różne objawy sugerujące rozwój zakażenia. W pierwszym okresie mogą pojawić się objawy grypowe tzn. stany podgorączkowe, uczucie rozbicia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, brak łaknienia, nudności oraz  bolesność uciskowa w okolicy wątroby. Czasem mogą dołączyć się bóle stawowe. U niektórych chorych w późniejszym okresie może pojawić się żółtaczka z ciemnym zabarwieniem moczu świądem i odbarwieniem stolca. W badaniach laboratoryjnych widoczne jest uszkodzenie miąższu wątroby.

U 15 % chorych może dojść do samoistnej eliminacji wirusa z organizmu i do pełnego wyzdrowienia. U pozostałych zarażonych choroba przechodzi w proces przewlekły trwający latami. U ⅓ chorych przebiega jako ciągle aktywne zapalenie wątroby źle rokując. Często doprowadza do rozwoju marskość wątroby, niewydolność wątroby oraz zwiększa ryzyko wystąpienia raka wątroby.

Zakażenie rozpoznaje się na podstawie badania krwi. We krwi można wykryć albo samego wirusa po 1-3 tygodni od zakażenia lub oznaczać pojawiające się w naszym organizmie przeciwciała przeciwko wirusowi po 3 – 4 miesiącach od zakażenia.

Ciężarne, u których występuje wirusowe zapalenie wątroby typu C mogą urodzić chore dziecko. Na podstawie obserwacji ustalono, iż ryzyko przeniesienia zakażenia z matki na płód wynosi od 0-20 % i wiąże się przede wszystkim z nasileniem procesu chorobowego u kobiety.

 

Ciężarne, u których wykrywa się wirusa we krwi maję największe szanse na przeniesienie infekcji tzn. ok. 20%. Kobiety, u których wirusa we krwi nie stwierdza się, ale mają przeciwciała przeciwko wirusowi mają mniejsze ryzyko urodzenia zarażonych dzieci.

Wirus zapalenia wątroby typu C charakteryzuje się dużą różnorodnością genetyczną uniemożliwiając skuteczną obronę układowi immunologicznemu gospodarza. Nie istnieje dotychczas żadna skuteczna szczepionka, która zapobiegałaby rozwojowi tej choroby.

Nie ma także skutecznej immunoglobuliny przeciwdziałającej okołoporodowemu zakażeniu. W przypadku, gdy u ciężarnej stwierdza się infekcję HCV należy podczas ciąży w miarę możliwości unikać wykonywania zabiegów niosących ryzyko mieszania się krwi kobiety z krwią płodu. Sposób rozwiązania ciąży nadal jest przedmiotem dyskusji. Nie wiadomo, czy cięcie cesarskie jest zabiegiem bezpieczniejszym dla dziecka.

Wirus może znajdować się nie tylko we krwi matki, ale także w ślinie oraz mleku. Obecnie przyjmuje się, że karmienie piersią przez kobiety zarażone HCV nie przyczynia się do przeniesienia infekcji na dziecko i traktuje się je jako bezpieczne. Niemniej niektórzy uważają, iż karmienie mlekiem matki może być dozwolone tylko u tych kobiet, u których w mleku nie stwierdza się cząsteczek wirusa.

Dzieci chorych matek mogą mieć we krwi przez pierwszy rok życia przeciwciała przeciwko wirusowi nabyte od matki. Dlatego ich obecność w tym okresie nie jest jednoznaczna z rozpoznaniem choroby.

Nadal niewiele wiadomo o przebiegu zakażenia u dzieci, które zaraziły się w okresie okołoporodowym. Wirus utrzymuje się w ich krwi latami, ale w badaniach nie stwierdza się z reguły żadnych odchyleń a ich rozwój przebiega prawidłowo. U nielicznych dzieci obserwuje się przewlekły stan zapalny wątroby.

Dysponujemy lekami zwalczającymi wirusowe zapalenie wątroby typu C, ale nie są one zawsze skuteczne i mają dużo działań niepożądanych. W ciąży są one przeciwwskazane.

Obecnie jedyną skuteczną metodą zapobiegania przeniesieniu zakażenia z ciężarnej na płód jest unikanie mieszania się krwi matki z krwią dziecka

(4)
Reklama
Komentarze