Zaloguj
Reklama

Wszystko o laparoskopii

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Forum Ginekologiczne, zdjęcia: ojoimages

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Wszystko o laparoskopii
Fot. ojoimages
(3)

Laparoskopia to często przeprowadzany zabieg zarówno diagnostyczny jak również operacyjny. Artykuł przedstawia podstawowe informacje dotyczące zastosowania, przygotowania, przebiegu, zalet oraz ewentualnych powikłań po zabiegach laparoskopowych.

Laparoskopia - możliwości diagnozowania

Postęp, jaki dokonuje się z każdym dniem w różnych dziedzinach nauki, umożliwia wprowadzenie wielu nowych, jak również rozwój i udoskonalenie dotychczasowych, technik operacyjnych, pozwalających na znaczne ograniczenie inwazyjności przeprowadzanych zabiegów. Jedną z takich metod jest laparoskopia. Miniaturyzacja narzędzi, jak również możliwość przekazu obrazu z wnętrza jamy brzusznej na ekran monitora, pozwala na wprowadzenie diagnostyki, a obecnie coraz częściej również leczenia, za pomocą tej metody.

Laparoskopowe możliwości diagnozowania wielu schorzeń przyczyniło się do zwiększenia ich wykrywalności i możliwości podjęcia szybkiego celowanego leczenia. Znalazła ona szerokie zastosowanie w wielu specjalnościach medycyny, m. in. w ginekologii, umożliwiając wizualną ocenę narządów miednicy mniejszej, w tym narządu rodnego.

Nawet najlepszy lekarz nie zawsze jest w stanie rozpoznać pewne schorzenia ginekologiczne lub też określić przyczyny występujących dolegliwości na podstawie rutynowego badania ginekologicznego lub ultrasonograficznego. W takich przypadkach laparoskopia okazuje się najbardziej pomocna, umożliwiając postawienie trafnej diagnozy.

Laparoskopia wykonywana jest najczęściej w celach diagnostycznych lecz umożliwia również przeprowadzenie pewnych zabiegów operacyjnych. Jako metodę diagnostyczną laparoskopię wykorzystuje się w przypadku niepłodności o nieustalonej przyczynie, nieokreślonych bólów w obrębie miednicy mniejszej czy też w ciąży pozamacicznej. Umożliwia także pobranie wycinków do badania histopatologicznego i wymazów na badanie bakteriologiczne z narządów wewnętrznych bez konieczności otwierania jamy brzusznej.

Laparoskopia - zabieg

Jako zabieg operacyjny, w ginekologii, przeprowadza się ją najczęściej w celu usunięcia ciąży pozamacicznej, leczenia endometriozy poprzez elektrokoagulację ognisk zmienionych chorobowo, uwalniania zrostów w jamie brzusznej powstałe po stanach zapalnych miednicy mniejszej lub zabiegach operacyjnych, leczenia jajników policystycznych, usuwania niewielkich mięśniaków i torbieli oraz innych zmian w narządzie rodnym.

Zabieg laparoskopowy wymaga nie tylko specjalistycznego sprzętu i odpowiednio przygotowanej sali zabiegowej, ale przede wszystkim doświadczonego i wyszkolonego zespołu operacyjnego. Jest to zabieg wymagający od operatora dużej precyzji a jednocześnie ogromnej wyobraźni przestrzennej, gdyż przebieg operacji i manipulację mikronarzędziami nie obserwuje on bezpośrednio lecz pośrednio na ekranie monitora.

W czasie zabiegu diagnostycznego poprzez niewielkie, kilkunastomilimetrowe nacięcie pod pępkiem wprowadza się do jamy brzusznej laparoskop. Jest to metalowy przyrząd, wewnątrz którego znajduje się układ optyczny składający się z przekazującej obraz do monitora miniaturowej kamery, oraz źródła światła. Na monitorze uzyskuje się kolorowy obraz w znacznym powiększeniu. Za pomocą mikrokamery na monitorze lekarz ogląda narządy wewnętrzne dokonując ich wizualnej oceny.

W czasie zabiegów laparoskopowych za pomocą jednego z przyrządów laparoskopowych zwanym trokarem wprowadza się do wnętrza brzucha poprzez specjalną igłę dwutlenek węgla w celu wytworzenia odmy otrzewnowej. Gaz unosi powłoki brzuszne do góry oraz „rozpycha” jelita pozwalając na lepsze uwidocznienie narządów, stworzenie większego pola manewru wewnątrz jamy brzusznej znacznie ułatwiając manipulację narzędziami oraz umożliwiając lepszą obserwację wykonywanych wewnątrz czynności. Na koniec zabiegu gaz ten wypuszczany jest przez specjalną kaniulę.

W przypadku laparoskopii operacyjnej wykonuje się dodatkowo dwa nacięcia po obu stronach brzucha, poprzez które wprowadza się odpowiednio dobrane dodatkowe mikronarzędzia służące do usuwania zmian chorobowych. Należą do nich między innymi przyrząd do elektrokoagulacji i skalpel harmoniczny. Zabieg przeprowadza się na stole operacyjnym przypominającym fotel ginekologiczny. Jest on pochylony w ten sposób, że pacjentka znajduje się w tzw. pozycji Trendelenburga czyli z głową ułożoną nieco niżej. Czasami, pod koniec zabiegu, do jamy brzusznej kroplowo wlewa się specjalny płyn zapobiegający powstawaniu zrostów. Ma to bardzo istotne znaczenie w przypadku wykonywania laparoskopii z powodu niepłodności. Niestety, ze względu na duże koszty preparatu nie jest to postępowanie rutynowe.

(3)
Reklama
Komentarze