Zaloguj
Reklama

Zakaźne choroby sromu

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie) oraz dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • 1.Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową. J. Szepietowski. PZWL 2002,
    2.Choroby przenoszone drogą płciową. T. Mroczkowski. PZWL 1998,
    3.Choroby sromu. A. Miecznikowski. PZWL 1993,
    4.Onkologia ginekologiczna. M. Spaczyński. Urban & Partner 1997.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Zakaźne choroby sromu
Fot. Pantherstock
(4)

W artykule zwięźle omówiono postacie zakaźnych chorób sromu, ich podział, objawy kliniczne, etiopatogenezę oraz leczenie.

Problemy z rozpoznawaniem i terapią chorób sromu są zagadnieniem interdyscyplinarnym i są przedmiotem zainteresowania ginekologów, dermatologów, onkologów, urologów i pediatrów. Większość chorób sromu jest tylko jednym z objawów uogólnionej choroby skóry i błon śluzowych. Ich symptomatologia dermatologiczna jest często różnorodna i nastręcza wiele trudności diagnostycznych.

Bakteryjne zakażenia sromu:

1. Bakteryjne zakażenia sromu - Róża (Erysipelas):

Jest ostrą chorobą zakaźną, wywołaną przez paciorkowce hemolizujące grupy A. Szerzeniu infekcji (obejmującej skórę i tkankę podskórną) sprzyja obniżenie odporności organizmu oraz zaburzenia krążenia żylnego i chłonnego kończyn dolnych. Okres wylęgania trwa do 2 dni, po czym występuje wysoka gorączka, dreszcze i osłabienie. Skóra i błona śluzowa warg sromowych jest zaczerwieniona i obrzęknięta- towarzyszą temu zmiany na ciele (twarz) oraz stan zapalny węzłów chłonnych. Dobre wyniki terapeutyczne uzyskuje się stosując antybiotyk wcześnie rozpoczęty (penicylina, tetracyklina, erytromycyna). Miejscowo można stosować maść ichtiolową.

    2. Bakteryjne zakażenia sromu - Liszajec zakaźny (Impetigo contagiosa):

    Jego przyczyną jest zakażenie paciorkowcowe lub infekcja mieszana gronkowcowo-paciorkowcowa. Może być powikłaniem świerzbu. Pęcherzykowo-nadżerkowe ogniska mogą mieć charakter pełzający, przechodząc z warg sromowych na wzgórek łonowy i pachwiny (zajęcie węzłów chłonnych pachwinowych jest rzadkością). W leczeniu stosujemy środki o działaniu miejscowym (maść z mupirocyną lub bacitracyną, Neomycyna spray, Detreomycyna) i ogólnym (penicyliny, Augmentin, Cipronex…).

    3. Bakteryjne zakażenia sromu - Ropne zapalenie mieszków włosowych (Folliculitis):

    Spowodowane jest najczęściej zakażeniem gronkowcowym (często w przebiegu świerzbu). Zmiany kliniczne zależą od głębokości wnikania bakterii chorobotwórczych w obręb mieszka włosowego (w ujściu mieszka pęcherzyki ropne przebite włosem, aż do guzowatego nacieku obejmującego cały mieszek włosowy). Węzły chłonne pachwinowe są często zajęte. Leczenie miejscowe (Neomycyna), a w przypadku zajętych węzłów chłonnych- ogólne (Tetracykliny, Doksycyclina).

    4.Bakteryjne zakażenia sromu - Czyraczność (Furunculosis):

    Polega na ostrym, nasilonym procesie zapalnym mieszka włosowego i otaczającej tkanki łącznej w postaci stożkowatego, bolesnego nacieku. Patogenem odpowiedzialnym jest najczęściej gronkowiec złocisty. Czyraczność jest często następstwem cukrzycy i innych stanów związanych z obniżeniem odporności. Nierzadko są zajęte węzły chłonne pachwinowe. Miejscowo stosujemy 2% krem z mupirocyną, maść ichtiolową i r-y alkoholowe celem dezynfekcji. W przypadku licznych zmian- antybiotyki wg antybiogramu (Tetracykliny), szczepionki lub autoszczepionki. Chirurgiczne usunięcie czopu martwiczego może przyśpieszyć gojenie.

    5. Bakteryjne zakażenia sromu - Łupież rumieniowy (Erythrasma):

    Patogenem odpowiedzialnym jest pałeczka Corynebacterium minutissimum. Występuje w postaci plam wyraźnie ograniczonych, o zarysach wielokolistych, barwy różowej lub brunatnej. Pocieranie ich szpatułką wywołuje otrębiaste złuszczanie. Objawy zapalne są najczęściej skąpe. Występuje najczęściej w podeszłym wieku w okolicy wzgórka łonowego i fałdach skórnych (otyłe pacjentki). Zmiany pojedyncze leczymy miejscowo (maść z erytromycyną, klindamycyną i imidazole- Clotrimazol). W przypadku rozległych ognisk zaleca się erytromycynę w dawce 1g na dobę przez 7-10 dni lub klindamycynę.

    6. Bakteryjne zakażenia sromu - Wyprzenie bakteryjne (Intertrigo microbica):

    Występuje zazwyczaj w miejscu stykania się przylegających do siebie powierzchni skóry (doły pachwinowe, zewnętrzne powierzchnie warg sromowych). Często jest konsekwencją wyprzenia zwykłego, wywołanego drażnieniem skóry. W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić wyprzenie wywołane zakażeniem grzybiczym, którego cechą charakterystyczną jest na obwodzie zmiany pasmowate złuszczanie naskórka oraz pojawienie się w bliskim otoczeniu wykwitów satelitarnych. Leczenie w okresie wysiękowym polega na stosowaniu 2% roztworu octanu glinu. Po uzyskaniu poprawy- aerozole z antybiotykiem.

    (4)
    Reklama
    Komentarze