Serwisy Medforum

Reklama

Forum: Ginekologia - specjalista radzi, dla pacjenta

(3)

Ginekologia - specjalista radzi, dla pacjenta

Temat: Usunięcie macicy (18)

  • Początkująca
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 13:53:00

    Chciałbym poznac wszystkie możliwe obcje jakie mogą wystąpić po usunięciu macicy wraz z szyjką bez jajników. Mam 40 lat. I od czego zależy czy macica usuwana jest przez rozcięcie brzucha czy też przez pochwę. Dodam, że chodzi o macicę mięśniakowatą.

    Dziękuję

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 13:53:00

    tofik69

  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:00:00

    Histerektomię najczęściej wykonuje się, gdy kobieta ma bardzo liczne, powiększające się mięśniaki, które wywołują silne bóle i przedłużające się nawet do 10 dni, obfite, niemal krwotoczne, miesiączki. U kobiet w podeszłym wieku przyczyną zabiegu bywa obniżanie się (czasem wręcz wypadanie) narządu rodnego. Dolegliwość ta jest spowodowana rozluźnieniem mięśni i więzadeł utrzymujących w prawidłowym położeniu macicę, pochwę i pęcherz moczowy. Sprzyjają temu liczne lub trudne porody i ciężka praca fizyczna. Macicę usuwa się również z powodu raka (błony śluzowej wyściełającej macicę) i raka trzonu macicy (najszerszej części jamy macicy, z jednej strony ograniczonej jej dnem, a z drugiej - szyjką). Bywa też, że w trakcie badania cytologicznego lekarz wykrywa liczne komórki rakowe w szyjce macicy (IV grupa cytologiczna). Jeżeli istnieje podejrzenie, że rak obejmuje nie tylko szyjkę, również konieczna bywa histerektomia.



    Na stole operacyjnym

    Lekarze czasem wykonują histerektomię, zostawiając szyjkę macicy. Jej pozostawienie jest możliwe pod warunkiem, że kobieta nie miała nadżerek i zawsze stwierdzano u niej I lub II grupę cytologiczną.



    Za pozostawieniem szyjki macicy przemawia przede wszystkim psychiczne samopoczucie pacjentki. Ze zdrowotnego punktu widzenia pozostawienie jej też jest uzasadnione. Chodzi bowiem o to, by zapobiec rzadkiemu i odległemu powikłaniu, jakim bywa wypadanie pochwy po histerektomii. Jeśli wraz z pochwą zostawi się również szyjkę macicy, będą one lepiej podtrzymywane przez więzadła i mięśnie.



    Lekarze, w zależności od diagnozy i wyników badań, stosują jedną z dwóch technik chirurgicznych.



    Operacja tradycyjna

    Wykonuje się go w znieczuleniu ogólnym lub dolędźwiowym (wtedy pacjentka nie czuje bólu, ale jest przytomna). Polega na otwarciu jamy brzusznej i usunięciu macicy. Cięcie wykonuje się nad spojeniem łonowym albo od pępka do spojenia łonowego. Ten drugi rodzaj wykonuje się, gdy np. macica jest bardzo duża lub gdy potrzebny jest większy dostęp do jamy brzusznej. Po takiej operacji pacjentka zwykle od 6 do 10 dni pozostaje w szpitalu.



    Operacja laparoskopowa

    Operację przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym. Tuż przy pępku robi się ok. 2-centymetrowe nacięcie, przez które lekarz wprowadza laparoskop - wziernik, dzięki któremu będzie mógł obserwować na monitorze wnętrze jamy brzusznej i pole operacji. Przez drugie, równie małe nacięcie w dole brzucha wprowadza mikronarzędzia i odcina macicę od podtrzymujących ją więzadeł oraz pochwy (lub szyjki macicy, jeśli ta zostaje). Macicę przecina się na małe części i wydostaje przez nacięcie w powłokach brzusznych lub - jeśli macica była niewielka - przez pochwę. Końcówkę pochwy albo szyjki macicy zaszywa się, a jajowody podwiązuje. Technikę laparoskopową wykorzystuje się w lżejszych przypadkach, np. przy niezbyt dużych mięśniakach. Pacjentka pozostaje w szpitalu ok. 5 dni.



    Co po operacji?

    Rekonwalescencja trwa ok. 8 tygodni. Jednak przez co najmniej pół roku kobieta nie powinna pracować ciężko fizycznie oraz nosić ciężarów większych niż 5 kg.



    Jeżeli przed histerektomią pacjentka miesiączkowała, to po operacji wycięcia samej macicy nie będzie miała menstruacji, ale jajniki nadal będą wydzielały estrogeny, dzięki czemu nie rozpocznie się u niej przedwczesne klimakterium.



    Poważniejsze dla organizmu są konsekwencje usunięcia macicy i przydatków. Kobieta miesiączkująca zaczyna po zabiegu odczuwać przykre objawy charakterystyczne dla klimakterium. By temu zapobiec, lekarze proponują rozpoczęcie hormonalnej terapii zastępczej tuż po operacji. Przeciwwskazaniem do jej zastosowania jest histerektomia z powodu raka trzonu macicy. Jeśli macicę i przydatki usunięto u kobiety, która wcześniej przeszła menopauzę, nie zaleca się HTZ, ponieważ jajniki same przestały już produkować hormony.



    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:00:00
    Image
    Image
  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:05:00

    iczbę powikłań operacyjnych można znacznie ograniczyć, określając czynniki ryzyka i stosując odpowiednią profilaktykę.



    Istnieje wiele chorób kobiecych, których jedynym, a czasem najlepszym sposobem leczenia jest operacja.



    Dla pacjentki najważniejsze są wtedy dwa problemy. Pierwszy to zakres operacji, drugi - istotniejszy - jej skutki, tzn. późniejsze postępowanie, ewentualne powikłania i przystosowanie do życia rodzinnego, seksualnego, zawodowego, społecznego. Osobnym problemem jest efekt kosmetyczny i aspekt psychologiczny operacji, szczególnie tych zabiegów, które powodują niepłodność.



    Przygotowania do operacji



    Operacje ginekologiczne wykonuje się z powodu wskazań nagłych i planowych. Wskazania nagłe dotyczą chorób, których objawy szybko narastają i zagrażają bezpośrednio, w danej chwili, życiu pacjentki. Dzieje się tak często w przypadku ciąży pozamacicznej, torbieli lub guza jajnika, uszypułowanego mięśniaka macicy. W przypadku zmian nowotworowych łagodnych (mięśniaki macicy, guzy i torbiele jajników), większości nowotworów złośliwych w początkowej fazie rozwoju, stanów przednowotworowych (niektóre rodzaje przerostów błony śluzowej macicy, rozrost nieprawidłowych komórek w szyjce macicy lub na sromie), chorób powodujących dyskomfort życia kobiety (wypadanie narządu rodnego, obniżanie ścian pochwy z nietrzymaniem moczu) czy w przypadku zabiegów przywracających płodność, można je zaplanować i odpowiednio przygotować pacjentkę. Powoduje to wyeliminowanie lub zmniejszenie liczby powikłań pooperacyjnych i pozwala kobiecie pozbyć się większości lęków i obaw.



    W trakcie przygotowań można wykryć tzw. czynniki ryzyka (są to choroby i stany komplikujące przebieg znieczulenia, operacji, okresu pooperacyjnego) i podjąć odpowiednie działania. Najczęstsze czynniki ryzyka powikłań to otyłość, choroby układu krążenia - m.in. nadciśnienie i choroba niedokrwienna serca, żylaki kończyn dolnych i choroba zakrzepowa, cukrzyca, ciężkie schorzenia ogólne, zakażenia. Każdą pacjentkę przed planowaną operacją bada lekarz internista lub inny odpowiedni specjalista. Wykonuje się zdjęcie RTG klatki piersiowej, elektrokardiogram (EKG), morfologię, badanie grupy krwi i układu krzepnięcia krwi, OB, badanie ogólne moczu, poziomu cukru, mocznika, kreatyniny i elektrolitów w surowicy. Równocześnie wszystkie pacjentki w miarę możliwości powinny zostać zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.



    W dniu poprzedzającym operację pacjentka jest szczegółowo badana przez lekarza anestezjologa. Intensywny rozwój wielu dziedzin medycyny, a przede wszystkim anestezjologii sprawił, że wiele kobiet cierpiących na poważne schorzenia ogólnoustrojowe i wymagających operacyjnego leczenia ginekologicznego może bezpiecznie poddać się zabiegowi.

    Ważna opieka



    Lekarz ginekolog, który będzie operował pacjentkę, powinien w sposób zrozumiały, ale i dokładny poinformować ją o zakresie zabiegu, jego następstwach i możliwych powikłaniach. Powinien także odpowiedzieć na pytania dotyczące płodności, podjęcia późniejszego życia seksualnego, włączenia (lub nie) odpowiedniego leczenia hormonalnego w przypadku usunięcia jajników (wytwarzają hormony kobiece - estrogeny i progesteron). Warto również wyjaśnić wszelkie wątpliwości i rozładować napięcie przed zabiegiem.



    Podstawą powodzenia operacji i późniejszego szybkiego powrotu do pełni zdrowia jest zaufanie pacjentki do lekarza i akceptacja jego działań.



    Po operacji



    Pierwsze dni są najtrudniejsze. Pacjentka dostaje leki przeciwbólowe i lekko uspokajające, zazwyczaj przez pierwsze dwie doby nie może jeść. Ma toczone płyny dożylnie (tzw. kroplówki). Kontroluje się jej stan ogólny, temperaturę, ciśnienie tętnicze, tętno, ilość wydalanego moczu. W trzeciej dobie po operacji pacjentka już normalnie je, zwykle nie ma też potrzeby podawania jej środków przeciwbólowych, może odczuwać jedynie pewien dyskomfort związany z obecnością szwów.



    Czas pobytu w szpitalu po operacji, jeśli nie wystąpiły powikłania, wynosi średnio od 5 do 14 dni (w zależności od rodzaju zabiegu). Przez kilka następnych miesięcy nie należy wykonywać ciężkich prac.

    wy i blizna



    Szwy z rany powłok brzucha są zdejmowane ok. 7.-10. doby, z krocza ok. 5.-7. doby. Rana zwykle jest już wtedy wygojona. W późniejszym okresie blizna staje się mniej widoczna, wytrzymała i bardziej odporna na rozciąganie. Obecnie w trakcie większości operacji ginekologicznych na skórę zakładane są szwy kosmetyczne. Samo nacięcie powłok brzucha wykonuje się na linii owłosienia łonowego. Po zabiegu pozostaje ślad w postaci cienkiej kreski, którą później pokrywają włosy łonowe. Na kroczu blizny są praktycznie niewidoczne.



    O ranę należy odpowiednio dbać. Wskazana jest kąpiel raczej pod prysznicem, przynajmniej w początkowym okresie, odpowiednia higiena rany (niedopuszczanie do zakażeń i utrzymywanie jej w suchości). Opatrunki są zbędne.



    Istotne znaczenie ma odpowiednia dieta. Niedobór witaminy C, K, A, E, z grupy B, białka, cynku opóźnia prawidłowe gojenie. Do gorszego gojenia się rany, a wyjątkowo do jej rozejścia, przyczynia się podeszły wiek, schorzenia nerek, otyłość, nie wyrównana cukrzyca, długotrwałe leczenie glikokortykosterydami, zakażenia ogólnoustrojowe, jak i samej rany

    Powikłania i ich profilaktyka



    Każda operacja niesie ze sobą ryzyko powikłań. Ich liczbę można znacznie ograniczyć, określając czynniki ryzyka i stosując odpowiednią profilaktykę. Należy zaznaczyć, że poważne dolegliwości wikłające przebieg okołooperacyjny zdarzają się stosunkowo rzadko. Do najczęstszych należą:

    infekcje dróg oddechowych łącznie z zapaleniem płuc,

    infekcje dróg moczowych,

    infekcje rany pooperacyjnej,

    nieprawidłowe gojenie się rany,

    rozejście się rany z powtórnym szyciem, tzw. resutura,

    zapalenie jelita grubego,

    znaczna niedokrwistość związana z dużą utratą krwi,

    powikłania kardiologiczne,

    krwiak w powłokach brzucha,

    wzrost temperatury powyżej 38oC,

    żylna choroba zakrzepowo - zatorowa,

    uszkodzenia dróg moczowych,

    zaburzenia oddawania moczu.

    Wszystkie wymienione komplikacje występują częściej u kobiet otyłych. Warto więc przed planowaną operacją pozbyć się kilku zbędnych kilogramów. Infekcje te zdarzają się rzadko, ponieważ okołooperacyjnie podaje się pacjentkom antybiotyki i stosuje zasady aseptyki.



    Żylna choroba zatorowo-zakrzepowa obejmuje kilka schorzeń: zapalenie żył głębokich kończyn dolnych, zatorowość drobnych naczyń krwionośnych w płucach, zator tętnicy płucnej, który może być przyczyną nawet śmierci pacjentki. Na takie komplikacje narażone są kobiety: powyżej 40. roku życia, które przeszły już epizod zakrzepowy, otyłe, z żylakami kończyn dolnych, długotrwale unieruchomione, stosujące leki hormonalne, cierpiące na choroby serca, układu krzepnięcia krwi, niektóre choroby nerek oraz te pacjentki, których operacja jest rozległa i trwa dłużej niż 2 godziny. Aby uniknąć tego typu powikłań, stosuje się odpowiednie postępowanie farmakologiczne i fizykalne.



    Do metod fizykalnych należy wczesne uruchomienie pacjentki po operacji (nawet w pierwszej dobie), stosowanie pończoch elastycznych o stopniowanym nacisku, bandażowanie kończyn dolnych. Najskuteczniejsze jest jednak stosowanie preparatów farmakologicznych po operacji, co jest obecnie działaniem rutynowym wobec pacjentek z wymienionych grup ryzyka.



    Zaburzenia oddawania moczu przejawiają się zwykle nietrzymaniem moczu lub trudnościami w opróżnianiu pęcherza moczowego. Nietrzymanie moczu może pojawić się w przypadku obniżenia ścian pochwy po operacji usunięcia macicy. Mówimy wtedy o tzw. wysiłkowym nietrzymaniu, które objawia się mimowolnym oddawaniem moczu podczas kichania, kaszlu, śmiechu czy podnoszenia przedmiotów. Odpowiednie techniki operacyjne skutecznie zapobiegają temu powikłaniu.



    Mogą również wystąpić zaburzenia psychologiczne i neurologiczne. W ich lżejszej postaci można zmniejszyć dolegliwości dzięki ćwiczeniom mięśni dna miednicy, pęcherza moczowego, miejscowemu lub ogólnemu stosowaniu estrogenów (po menopauzie lub usunięciu jajników) oraz podawaniu odpowiednich leków i psychoterapii.

    Aspekt psychologiczny



    Każda operacja ginekologiczna jest ingerencją w narząd utożsamiany z kobiecością i macierzyństwem. Obawa przed utratą cech kobiecości, atrakcyjności seksualnej, przed odrzuceniem przez partnera jest zrozumiała, ale rzadko uzasadniona. Z przeprowadzonych badań kobiet po zabiegu usunięcia macicy wynika, że po 6 - 12 miesiącach po operacji we wszystkich prawie przypadkach częstość stosunków płciowych powracała do stanu przedoperacyjnego i nie odnotowano istotnego wzrostu zaburzeń emocjonalnych u kobiet.

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:05:00
    Image
    Image
  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:10:00

    I jeszcze jedno po operacji lekarz może skierować do sanatorium--pisze lekarz rodzinny z dopiskiem "rehabilitacja poszpitalna"koniecznie bo wtedy jest za darmo,czeka się około 10 miesiecy od dnia złożenia wniosku,możesz otrzymać prędzej jak ktoś z kolejki zrezygnuje



    Choroby kobiece:

    Duszniki Zdrój



    Połczyn Zdrój



    Świeradów Zdrój

    , Ciechocinek.

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:10:00
    Image
    Image
  • Forumowiczka
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:10:00

    Miałam usuniętą macicę w wieku 43 lat. Cóż ci mogę napisać, na początku ok 2 lat bardzo dobre samopoczucie, brak miesiączki - to komfortowa sytuacja. Dopiero po 2 latach, zaczęły występować objawy mechanicznej menopauzy, uderzenia gorąca, nocne poty, drażliwość, bezsenność. Tak jest do dzisiaj tzn. już 10 lat - brałam już przeróżne hormony, /plastry, tabletki, zioła/ ale to wszystko na nic ponieważ jak biorę hormony boli mnie wątroba, więc je odrzucam. Najgorzej jest w okresie jesienno-zimowym, kiedy to jest mało światła i występuje większe zapotrzebowanie na hormony, latem jest zupełnie dobrze. Ale to wcale nie znaczy, że ty również będziesz miała takie objawy, bo każda kobieta inaczej przechodzi ten okres. Jestem blondynką a to podobno ma duży wpływ na gospodarkę hormonalną ponieważ blondynki mają mało hormonów męskich, gdzieś coś takiego czytałam i właśnie bardziej nasilają się u nas objawy menopauzy.

    Co do operacji, to nie słyszałam aby można było usunąć macicę przez pochwę to nie realne, musi być cięty brzuch. Po operacji miałam podłączony dren, którym ściekała krew, ponieważ szyjka jest zaszyta a organizm po operacji musi się oczyścić - po trzech dniach mi go zdjęto. Wszystko było ok.

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:10:00

    anka

  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:15:00

    Usunięcie macicy przez pochwę

    #

    Usunięcie macicy przez pochwę z plastyką pochwy jest zabiegiem operacyjnym powszechnie wykonywanym w przypadku wypadania lub obniżenia macicy, spowodowanego osłabieniem mięśni przepony miednicy. Wypadanie polega na tym, że macica, pęcherz moczowy i czasami również odbytnica wysuwają się przez pochwę.

    #

    Podczas tej operacji trzon i szyjkę macicy usuwa się przez pochwę. Pęcherz moczowy i odbytnica powracają do normalnego położenia. Pochwa zostaje zamknięta w szczycie, a jej długość nie zmienia się. Jajniki pozostają nienaruszone.

    #

    Zabieg operacyjny wykonuje się w znieczuleniu ogólnym; trwa on około 1-1,5 godziny.

    #

    Podczas zabiegu do pęcherza moczowego przez cewkę moczową wprowadza się cewnik w celu odprowadzania moczu. Do pochwy zakłada się tampon z gazy, aby zapobiec krwawieniu pooperacyjnemu.

    #

    Dolegliwości bólowe występujące po zabiegu operacyjnym zmniejsza się, stosując środki przeciwbólowe. Mogą również wystąpić niewielkie krwawienia i upławy.

    #

    Średni pobyt w szpitalu wynosi 4-5 dni, a powrót do całkowitego zdrowia następuje po 6 tygodniach.

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:15:00
    Image
    Image
  • Forumowiczka
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 16:43:00

    Dzięki nie wiedziałam, że tak można ale nie musisz wszystkiego kopiować wystarczy podać link do strony.

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 16:43:00

    anka

  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 18:01:00

    skopiowałam tylko swoja wypowiedź z innego forum

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 18:01:00
    Image
    Image
  • Wtajemniczony
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 18:06:00

    tam, jest tylko dostęp po potwierdzeniu wyk. zawodu. medycznego[pracodawca potw. emailem],dlatego wkleiłam całą publikację medyczną bo tak było łatwiej

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 18:06:00
    Image
    Image
  • Początkująca
    Zalogowani użytkownicy mają możliwość budowania własnego statusu na forach grupy Medforum.
    Po napisaniu odpowiedniej ilości postów przy avatarze pojawi się odpowiedni status.
      Początkujący/ca - mniej niż 100 postów
      Wtajemniczony/na - pomiędzy 101 a 300 postów
      Forumowicz/ka - pomiędzy 301 a 1200 postów
      Komentator/ka - pomiędzy 1201 a 3600 postów
      Lider/ka opinii - pomiędzy 3601 a 6000 postów
      VIP - więcej niż 6001 postów
    13-02-2009 20:51:00

    Bardzo dziękuję za wyczerpujące odpowiedzi. Jestem w trakcie podejmowania takiej decyzji i naprawdę jeszcze raz serdecznie dziękuję.

    Pozdrawiam

    Ostatnia edycja: 13-02-2009 20:51:00

    tofik69

  • Zaloguj się , aby dodać odpowiedź

Zobacz inne dyskusje

  • nikaika
    Wątek: Guz jajnika
    Witam,dwa tygodnie temu poszłam z bólami do ginekologa, który po badaniu usg...
  • lena2405
    Witam. niedawno dolaczylam do tego forum sledzac rozne watki. tym razem i ja musze dodac,...
  • migic7
    Witam,jakiś czas temu wylądowałam w szpitalu z powodu bardzo dużej anemii....
  • Raitaa
    Mijają dwa tygodnie od mojego ostatniego okresu, myślę że nie ma opcji...
  • Polecamy

    http://static2.medforum.pl/cache/logos/06ddl1569_kobieta_matka_ciaza_laka_ojoimages_cr-W300H200.jpgFot. ojoimagesNiefarmakologiczne leczenie depresji...
    Autorka badania dr Maria R. Corral, University of BC, British...
    Twoja sugestia