Nacięcie krocza jest najczęściej wykonywanym zabiegiem położniczym. W Polsce stosuje się go w 60%-90% u kobiet rodzących po raz pierwszy i u 30%-50% wieloródek. Liczne badania wykazują iż rutynowe wykonywanie nacięcia krocza jest w niektórych przypadkach nieuzasadnione. Zabieg ten wykonywany jest w II okresie porodu. Polega na niewielkim nacięciu tkanek w tylnej okolicy sromu. Celem nacięcia krocza jest poszerzenie kanału rodnego, które ułatwi przejście płodu przez końcowy odcinek kanału rodnego. Nacięcia krocza dokonuje się z różnych przyczyn.

 Do głównych wskazań należy:

• ochrona nadmiernie napiętych mięśni krocza, przed pęknięciem. Jakiekolwiek pęknięcia są trudniejsze do zaopatrzenia i trudniej się goją od nacięcia. Mogą także przysposabiać  do wystąpienia w przyszłości wypadania narządu rodnego i nietrzymania moczu,
• poród przedwczesny lub zbyt gwałtowny przy niepodatnym kroczu. Nacięcie służy wówczas jako ochronę główki niedonoszonego płodu przed urazem spowodowanym napiętymi tkankami dna miednicy jak również przed niedotlenieniem będącym wynikiem przedłużonego porodu,
• porody zabiegowe (zabieg kleszczowy, trakcja próżniowa, pomoc ręczna). Zwiększają bowiem prawdopodobieństwo pęknięcia krocza.
• przyspieszenie II okresu porodu z uwagi na stan płodu lub matki,
• ochrona przed urazami w czasie nieprawidłowego położenia części przodującej.

Wyróżniamy 4 sposoby nacięcia krocza, każdy z nich spełnia określoną celowość pomimo techniki wykonania i różnic pomiędzy nimi.

• nacięcie pośrodkowe- wiąże się z najmniejszą utratą krwi, łatwiejszym szyciem, mniejszym dyskomfortem w czasie gojenia rany. Istnieje jednak możliwość przecięcia odbytu. Brak także możliwości rozszerzenia nacięcia w razie konieczności.
• nacięcie boczne- powoduje większą utratę krwi, większe dolegliwości bólowe w czasie gojenia. Zaletą jest możliwość rozszerzenia nacięcia oraz to, że wszelkie dodatkowe pęknięcia krocza nie dochodzą do odbytu.
• pośrodkowoboczne- nacięcie to łączy wady i zalety nacięcia pośrodkowego i bocznego
• nacięcie Schuchardta- jest najrozleglejszym nacięciem. Może być wykonywane pierwotnie lub jako rozszerzenie nacięcia bocznego.

Decyzją o wykonaniu nacięcia krocza podejmuje osoba prowadząca poród. Wszelkie okoliczności wykonania tego zabiegu powinny być omówione z kobietą w ramach opieki przedporodowej jak również w I okresie porodu. Powinna być świadoma konieczności wykonania tego zabiegu. Nie zawsze jednak jest taka możliwość w czasie porodu. Faktem jest, że większość kobiet  nie odczuwa momentu nacięcia, ponieważ jest ono wykonywane na szczycie skurczu macicy przy mocno napiętych tkankach krocza. W celu zminimalizowania do minimum odczuwania nacięcia krocza i szycia należy okolicę nacięcia znieczulić. Pomimo wszelkich starań ze strony personelu medycznego nacięcie, szycie oraz gojenie krocza jest nieprzyjemnym odczuciem dla każdej kobiety. Wiąże się to z dolegliwościami bólowymi oraz dyskomfortem w poruszaniu się oraz w podstawowych czynnościach dnia codziennego. W celu zmniejszenia objawów, wynikających z nacięcia krocza, należy zasięgnąć porady u  lekarza bądź położnej. 

Aby zminimalizować liczbę wykonywanych nacięć krocza należy zwrócić szczególną uwagę na naukę rozluźniania mięśni krocza w czasie ciąży. W opinii, niektórych badaczy, problemu nacięcia krocza, duże znaczenie ma masaż krocza w kilka tygodni przed porodem. Brak jednak badań co do skuteczności tej metody. Ogromny wpływ ma także udział w Szkole rodzenia, dzięki której możliwe jest zdobycie wiedzy na temat, kontrolowania porodu.

Bibliografia:

1. Chazan B.: Położnictwo w praktyce lekarza rodzinnego. PZWL Warszawa 1997 r.
2. Al.-Azzawi F.: Atlas porodu i zabiegów położniczych. Libramed 1999 r.
3. Bręborowicz G.H.: Położnictwo. Podręcznik dla położnych i pielęgniarek PZWL Warszawa 2002 r.
4. Benson R. C.: Położnictwo i ginekologia PZWL Warszawa 1988 r.
5. Położnictwo ilustrowane pod redakcją R. Dębskiego. Libramed 2000 r.
6. Klimek R.: Położnictwo. Dream Publ. Comp. Kraków 1999 r.
7. Dudenhausen J., Pschyrembel W.:  Położnictwo praktyczne i operacje położnicze. PZWL Warszawa 2000 r.
8. Pisarski T.: Położnictwo i ginekologia. PZWL Warszawa 1998 r.
9. Troszyński M.: Położnictwo ćwiczenia. PZWL Warszawa 2003 r.
10. Materiały Fundacji Rodzić po Ludzku.
11. Eason E., Labrecque M., Wells G., Feldman P.: Zapobieganie urazom krocza w czasie porodu. Obstetrics & Gynecology, 2000; 95: 464-471