Zaloguj
Reklama

Choroby nabłonkowe sromu

Autor/autorzy opracowania:


Choroby nabłonkowe sromu
Fot. Pantherstock
(4)

Nabłonkowe nienowotworowe choroby sromu występują rzadko, ale ich objawy - świąd, ból, pieczenie i podrażnienie skóry okolicy sromu, a także zmiany rozrostowe na sromie wzbudzają niepokój u kobiet.

Przyczynami chorób sromu mogą być:

  • zakażenia bakteryjne, grzybicze, rzęsistkowe lub bakteryjne;
  • zaburzenia metaboliczne; - występowanie cukrzycy, mocznicy, chorób dróg żółciowych; 
  • podłoże alergiczne;
  • wpływ używek (papierosy, kawa, alkohol);
  • brak estrogenów po menopauzie.

Według nowego podziału chorób sromu wyróżnia się:

Nienowotworowe choroby nabłonkowe skóry i błon śluzowych sromu.

  • liszaj twardzinowy - jest wynikiem zaburzeń nabłonka i stanu zapalnego skóry właściwej. Występuje najczęściej u kobiet w okresie menopauzy ale może też zdarzyć się u dziewczynek. Dolegliwościami są: uporczywy świąd sromu, pieczenie, kłucie, trudności w kontaktach płciowych.
     
  • dystrofia rozrostowa - czyli rozrost płaskonabłonkowy występuje głównie u kobiet po 50 roku życia. Dominują żywoczerwone nadżerki. Powierzchnia nabłonka pokryta jest warstwą rogową. Zmianom towarzyszy odczyn zapalny. W powyższych dwóch przypadkach chorobę leczy się miejscową za pomocą glikokortykosteroidami - pochodnymi witaminy A.

Śródnabłonkowa neoplazja sromu - zmiany śródnabłonkowe dotyczące nabłonka wielowarstwowego płaskiego.

  • rak sromu - występuje rzadko. Stanowi 3-5% wszystkich nowotworów złośliwych narządu płciowego kobiety. Rozwija się zazwyczaj u kobiet starszych między 60 a 70 rokiem życia. Najczęstszym nowotworem złośliwym sromu jest rak płaskonabłonkowy. Najskuteczniejszym leczeniem jest postępowanie chirurgiczne polegające na wycięciu sromu.
(4)
Reklama
Komentarze