Zaloguj
Reklama

Długoterminowe przeżycie i nawrót choroby u pacjentek z pierwotnym rakiem płaskonabłonkowym sromu.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Gynecol-Oncol. 2005 Jun; 97(3): 828-33

Długoterminowe przeżycie i nawrót choroby u pacjentek z pierwotnym rakiem płaskonabłonkowym sromu.
Fot. Pantherstock
(0)

Artykuł przedstawia retrospektywną analizę grupy 330 pacjentek z pierwotnym rakiem płaskonabłonkowym sromu (SCC) sromu leczonych w klinice Mayo USA w latach 1955-1990. Głównym branym pod uwagę parametrem była częstość występowania nieudanej terapii.

Wszystkie 330 pacjentki poddano limfadenektomii; 113 pacjentek  (34,2%) miało zajęte węzły pachwinowo-udowe, a u 88 pacjentek terapia nie przyniosła oczekiwanego rezultatu- zakończyła się niepowodzeniem. Niepowodzenie terapii częściej obserwowano wśród pacjentek, które podczas pierwotnej operacji oraz w ciągu pierwszych 2 lat obserwacji miały przerzuty do węzłów chłonnych pachwinowych. Po upływie dwóch lat zarówno grupa pacjentek z przerzutami do węzłów jak i grupa bez tych przerzutów wykazywała podobną ilość przypadków niepowodzenia zastosowanego leczenia. Większość pacjentek, u których nastąpił nawrót choroby w obrębie pachwiny zmarła w okresie 2 lat.

Zajęcie węzłów pachwinowych było głównym niezależnym czynnikiem prognozującym związanym z przeżyciem, nawrotem choroby oraz przerzutami.

(0)
Reklama
Komentarze