Zaloguj
Reklama

Długoterminowe ryzyko złamań wśród kobiet ze zdiagnozowaną endometriozą.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Fertility and Sterility, Volume 86, Issue 6, December 2006, Pages 1576-1583

Kategorie ICD:


Długoterminowe ryzyko złamań wśród kobiet ze zdiagnozowaną endometriozą.
Fot. Pantherstock
(5)

Celem badania było określenie czy kobiety z endometriozą w obrębie miednicy znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka złamań.

Analizę oparto o dane z the Rochester Epidemiology Project. Grupę badaną stanowiło 987 kobiet ze zdiagnozowaną endometriozą (lata 1970-1989).

W badanej grupie 256 pacjentek doświadczyło 449 różnego typu złamań. Całkowita ilość incydentów po upływie 20 lat nie była znacznie podwyższona od spodziewanej wartości (30,8% vs. 30,6%). Do niezależnych czynników prognostycznych występowania różnego typu złamań zaliczono: wiek (ryzyko względne HR w okresie 10 lat-1,61;95%CI 1.42-1.84), stosowanie kortykosteroidów  (HR:2.78;95% CI 1.48-5.24), wcześniejsze złamania bioder, uszkodzenia kręgosłupa, złamania przedramienia (HR: 1,82: 95%CI 1.10-3.02) oraz zastosowanie selektywnych modulatorów receptora estrogenowego, tamoksyfenu lub raloksyfenu (HR:4.34:95%CI 2.14-8.81); aktywność fizyczna miała działanie osłonne (HR:0.40;95% CI 0,18-0.88). Nie stwierdzono żadnego znaczącego wpływu występowania endometriozy na ryzyko złamań.

Pomimo istniejących dowodów na niekorzystny wpływ leczenia endometriozy na gęstość kości, nie zaobserwowano ogólnego podwyższenia długoterminowego ryzyka złamań w badanej grupie kobiet.

(5)
Reklama
Komentarze