Zaloguj
Reklama

Leczenie kliniczne wulwodynii.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Reviews in Gynaecologial Practice, September 2002, Volume 2, Issues1-2.

Leczenie kliniczne wulwodynii.
Fot. Pantherstock
(5)

Wulwodynia, znana również pod nazwą zespołu bolesnego sromu, charakteryzuje się występowaniem objawów subiektywnych takich jak nieprzyjemne uczucie pieczenia i świądu lub też bolesne reakcje na bodźce zazwyczaj niepowodujące bólu jak np. stosunek płciowy, wacik.

Organiczna wulwodynia jest często uleczalna, kiedy ustali się przyczynę schorzenia. Wulwodynia idiopatyczna, na którą składają się dyzestezja sromowa lub zespół bólowy występujący u kobiet dotkniętych dyspareunią, znany w literaturze anglosaskiej jako vulvar vestibulitis syndrome (VVS), często występuje w połączeniu z organiczną wulwodynią. Jeśli istnieje taka możliwość, to należy leczyć obie te jednostki chorobowe równocześnie. Istnieje kilka metod leczenia wulwodynii idiopatycznej, z których większość można łączyć ze sobą. Najczęściej na początku terapii stosuje się metody najmniej inwazyjne dotyczące zmian diety i higieny osobistej, metodę powierzchniowej elektromiografii oraz leki. Zabieg chirurgiczny można połączyć z innymi terapiami (interferon, sEMG) w celu zwiększenia skuteczności. Operacja jest skuteczna tylko w przypadkach zespołu VVVS (vestibulodynia vulvar vestibulitis syndrome) i zazwyczaj jest brana pod uwagę u pacjentek opornych na inne metody leczenia. W pracy przedstawiono opcje terapeutyczne.

(5)
Reklama
Komentarze