Zaloguj
Reklama

Wpływ terapii metforminą u kobiet z zespołem policystycznych jajników jest zależny od insulinooporności.

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Gynecol Endocrinol. 2007 Apr;23(4):231-7.

Wpływ terapii metforminą u kobiet z zespołem policystycznych jajników jest zależny od insulinooporności.
Fot. Panthermedia
(4)

Zespół policystycznych jajników (PCOS) występuje u 5-10% kobiet w wieku reprodukcyjnym i stanowi najczęstszą przyczynę hiperandrogenizmu oraz chronicznej anowulacji.

Niektóre pacjentki z PCOS wykazują insulinooporność. Również u pacjentek z PCOS zazwyczaj obserwuje się zaniżone stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG). W konsekwencji ilość wolnych i biologicznie aktywnych androgenów wzrasta. Polepszenie metabolizmu insuliny i węglowodanów poprzez podawanie metforminy u pacjentek z PCOS mogłoby pośrednio przyczynić się do wzrostu stężenia SHBG.

Celem badania była ocena wpływu leczenia metforminą u pacjentek z PCOS wykazujących lub też niemających insulinooporności. W grupie badanej zebrano 36 pacjentek. Po zakończeniu terapii obserwowano znaczne obniżenie BMI. Statystycznie znamienny spadek odnotowano dla stężenia LH (hormonu luteinizującego) oraz stężenia insuliny na czczo jak również indeksu wolnych androgenów (FAI) oraz znaczny wzrost stosunku FSH/LH i stężenia SHBG. W grupie pacjentek z insulinoopornością po terapii zaobserwowano znaczne obniżenie wartości BMI i stężenia insuliny na czczo, natomiast stężenie SHBG uległo nieznacznemu podwyższeniu. W grupie pacjentek bez insulinooporności stwierdzono znaczny spadek BMI, LH i FAI, a wzrost FSH/LH i SHBG.

Biorąc pod uwagę korzystny wpływ leczenia metforminą pacjentek z PCOS z i bez insulinooporności zleca się stosowanie tego leku dla obu grup pacjentek.

(4)
Reklama
Komentarze