Zaloguj
Reklama

Zastosowanie niskodawkowej terapii estrogenowej w celu zapobiegania osteoporozie – powrót do monoterapii?

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Menopause. 2006 Jan-Feb; 13(1): 148-55

Zastosowanie niskodawkowej terapii estrogenowej w celu zapobiegania osteoporozie – powrót do monoterapii?
Fot. Pantherstock
(0)

Do jednych z głównych zagrożeń kobiet postmenopauzalnych należą między innymi niska gęstość mineralna kości, ostereoporoza oraz różnego rodzaju złamania.

Postmenopuzalna terapia hormonalna jest skuteczną metodą zmniejszającą wspomniane wcześniej czynniki ryzyka, jednakże ostatnio coraz częściej mówi się o aspektach bezpieczeństwa zdrowotnego stosowania takiej terapii. Przeprowadzone badania potwierdziły potrzebę kontynuacji poszukiwań nowych postaci menopauzalnej terapii hormonalnej. Monoterapia transdermalna niskimi dawkami estrogenów może zachowywać gęstość kości równocześnie powodując występowanie objawów naczynioruchowych. Do zalet terapii transdermalnej można zaliczyć ominięcie metabolizmu wątrobowego, co pozwala na zastosowanie niższych dawek i uniknięcie negatywnego wpływu na profil lipidowy. Ponadto ostatnio opublikowane wyniki badań dotyczące stosowania ultra-niskich dawek estrogenów, w monoterapii transdermalnej w starszej wiekowo grupie kobiet, wykazały znaczący wzrost gęstości mineralnej kości i towarzyszącą mu znaczną redukcję markerów cyklu kostnego bez wzrostu ryzyka wystąpienia hyperpalzji endometrialnej lub też innych efektów ubocznych. Potrzebne są dalsze badania, które pozwoliłyby na wykrycie dalszych możliwych korzyści monoterapii niskimi dawkami estrogenów stosowanej w celu zapobiegania utracie gęstości kości w grupie kobiet postmenopauzalnych.

(0)
Reklama
Komentarze