Zaloguj
Reklama

Hipotrofia i hipertrofia jako formy nieprawidłowego wzrostu płodu

Hipotrofia i hipertrofia jako formy nieprawidłowego wzrostu płodu
Fot. shutterstock
(0)

W trakcie kontrolnego badania USG niektóre z przyszłych mam usłyszą, że ich płód jest zbyt mały lub zbyt duży w porównaniu do innych płodów na tym samym etapie ciąży. Dynamika wzrostu wewnątrzmacicznego wpływa na dobrostan dziecka nie tylko w trakcie trwania ciąży, ale także na przebieg porodu i stan zdrowia nawet w dorosłym już życiu! Warto więc poznać przyczyny zaburzeń wzrostu płodu w łonie matki, a także poznać sposoby zapobiegania przykrym konsekwencjom tych zjawisk.

Reklama

Wczesna a późna postać hipotrofii płodu – przyczyny i postępowanie

Wczesną postać hipotrofii płodu rozpoznaje się z reguły pod koniec II trymestru ciąży. Jej przyczyną najczęściej są zaburzenia genetyczne lub czynniki infekcyjne zwłaszcza z grupy TORCH. Dlatego też w dalszej diagnostyce wykonuje się badania immunologiczne w kierunku toksoplazmozy, cytomegalii czy różyczki, a także należy rozważyć wykonanie amniopunkcji** czy kordocentezy*** celem wykluczenia nieprawidłowości genetycznych.

W drugiej połowie ciąży hipotrofia płodu jest także jednym z objawów zaburzeń implantacji zapłodnionej komórki jajowej w błonę śluzową macicy i inwazji trofoblastu**** w naczynia maciczne na bardzo wczesnym  etapie ciąży. Efekty tego zaburzenia widać jednak dopiero po dłuższym czasie, kiedy gwałtownie wzrastają zapotrzebowania metaboliczne płodu. Skutkiem są zaburzenia krążenia krwi między płodem i matką, a co za tym idzie wymiany gazowej, prowadzące do niedotlenienia płodu. Dochodzi do tzw. centralizacji krążenia, czyli oszczędzania tlenu i dostarczania go prawie wyłącznie do najważniejszych narządów, czyli mózgu, serca i nadnerczy, kosztem ograniczenia wzrastania płodu. Jest to bardzo niebezpieczne zjawisko, bo mimo adaptacji płodu, w pewnym momencie może dojść do rozwoju kwasicy, doprowadzającej do zgonu wewnątrzmacicznego.

We wczesnej postaci hipotrofii kluczowe jest monitorowanie stanu płodu, a w razie wystąpienia zagrożenia życia płodu, należy podjąć decyzję o zakończeniu ciąży. Oczywiście trzeba wówczas liczyć się z wszelkimi konsekwencjami, które niesie za sobą wcześniactwo. Tego typu hipotrofia oprócz ryzyka powikłań w okresie noworodkowym, zwiększa również ryzyko wystąpienia u dziecka mózgowego porażenia dziecięcego.

fot. panthermedia

W późnej postaci hipotrofii, rozpoznanie stawia się pod koniec ciąży. Przyczyną mogą być wówczas wzrost zapotrzebowania płodu w substancje odżywcze, względem wydolności łożyska lub późno objawiające się zaburzenia budowy łożyska. Niestety mechanizmy adaptacyjne płodu na późniejszym etapie ciąży nie są już tak dobrze rozwinięte, więc szybciej dochodzi do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, a do obumarcia wewnątrzmacicznego może dojść nawet bez objawów poprzedzających. Dlatego też, ze względu na fakt, że późna hipotrofia występuje na końcowym etapie ciąży, zaleca się wywołanie porodu, aby zapobiec ewentualnym konsekwencjom.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • G.H.Bręborowicz, Położnictwo i ginekologia, PZWL, 2016
    P.Węgrzyn, Diagnostyka prenatalna w praktyce, PZWL 2015

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze