Zaloguj
Reklama

Psychika kobiety po poronieniu

Psychika kobiety po poronieniu
Fot. Shutterstock
(5)

Poronienie – do tego wyjątkowo przykrego zdarzenia dochodzi niestety coraz częściej. Utrata ciąży to zdecydowanie nie błahostka – okazuje się bowiem, że u kobiety po poronieniu nawet wtedy, kiedy urodzi ona już zdrowe dziecko, konsekwencje przebycia poronienia nadal mogą występować. Co stanowi naturalne przejawy żałoby, a co powinno nasuwać podejrzenie problemów psychicznych u kobiety po poronieniu i związaną z nimi konieczność zasięgnięcia specjalistycznej pomocy?

Reklama

Konsekwencje dla dzieci matek, które w przeszłości doświadczyły poronienia

Po poronieniu możliwe jest prawidłowe donoszenie kolejnej ciąży. Urodzenie zdrowego dziecka nie doprowadza jednak do ustąpienia konsekwencji psychicznych przebytego w przeszłości poronienia. W jednym z przeprowadzonych wśród kobiet z przebytym poronieniem okazało się, że u 15% takich pacjentek już po urodzeniu zdrowego dziecka nadal występowała depresja poporodowa. Stan taki wpływa zarówno na matkę, jak i na jej dziecko. Skutkiem depresji poporodowej może być, w skrajnych przypadkach, nawet całkowita niezdolność do zajęcia się dzieckiem. U innych pacjentek, ze względu na występujące w przebiegu jednostki zaburzenia nastroju i ich konsekwencje, dochodzić może do zaburzeń rozwoju prawidłowej więzi z dzieckiem.

Ze względu na powyżej wspomniane ryzyko, depresję poporodową trzeba rozpoznawać i leczyć. Kobiety po przebyciu poronienia zdecydowanie znajdują się w grupie zwiększonego jej ryzyka, dlatego też powinny być one szczególnie obserwowane pod kątem wystąpienia tego zaburzenia nastroju.

Kobieta po poronieniu – jak z nią rozmawiać i jak się nią opiekować?

Wątpliwości co do tego, jak traktować kobietę po poronieniu, nie są wcale rzadkie. Inne kobiety mogą się zastanawiać, czy wspominać przy niej o swoich dzieciach – a może to wywoła ból u tej osoby, która straciła niedawno dziecko? Rozterki borykać mogą również ojca utraconego dziecka – jak zaopiekować się partnerką, jak ją wesprzeć? Rodzina kobiety, która utraciła ciążę, ma niełatwe zadanie: powinni oni w końcu ją wspierać, tymczasem sami nierzadko doświadczają smutku i innych negatywnych emocji związanych z poronieniem. Co więc robić, a czego nie?

Kobietę, która doświadczyła poronienia, należy przede wszystkim wspierać. W krótkim czasie po utracie ciąży pacjentka może doświadczać problemów nie tylko dotyczących nastroju, ale i somatycznych. Takowymi mogą być zaburzenia snu czy stałe poczucie zmęczenia – zdecydowanie nie powinny one stanowić powodu do posądzania kobiety o lenistwo, ponieważ mogą wynikać chociażby ze zmian hormonalnych zachodzących po utracie ciąży.

Po utracie ciąży pacjentka powinna wiedzieć, że nie jest sama. Partner, rodzice, inne dzieci – najbliżsi członkowie rodziny odgrywają w tym czasie nieocenioną rolę. Rodzina musi obserwować taką kobietę – spostrzeżenie, że jej stan psychiczny może znacznie odbiegać od prawidłowego lub też zauważenie, że z biegiem czasu sukcesywnie się on pogarsza, powinno skłonić do sięgnięcia po specjalistyczną pomoc. Skierować się można chociażby do psychologa. W niektórych szpitalach ginekologicznych pracują specjaliści, którzy mają doświadczenie w pracy z kobietami po poronieniu.

fot. shutterstock

Pacjentce po poronieniu pomóc może również wizyta u ginekologa. Wyjaśnienie jej, co mogło być powodem utraty ciąży, może przynieść bardzo duże korzyści. Podczas takiej wizyty pacjentka będzie mogła się również dowiedzieć tego, jakie jest ryzyko, że poronienie mogłoby wystąpić w kolejnych ciążach. Nie musi być ono wcale duże – uzyskanie takiej informacji od specjalisty może doprowadzić do zlikwidowania przynajmniej części dręczących pacjentkę obaw.

Piśmiennictwo
Reklama
(5)
Komentarze