Zaloguj
Reklama

Wkładka wewnątrzmaciczna – informacje dla pacjentek. Część 2.

Autorzy: Dr Zofia Polska
Wkładka wewnątrzmaciczna – informacje dla pacjentek. Część 2.
Fot. ojoimages
(3)

Wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna jest jedną z mechanicznych metod zapobiegania ciąży. Stanowi często alternatywę dla kobiet, które nie mogą z różnych powodów stosować antykoncepcji hormonalnej. Artykuł zawiera wiele informacji dotyczących tej formy antykoncepcji.

Reklama

Wkładka a ciąża

Nie stwierdzono teratogennego wpływu wkładki na rozwój płodu, jednak pozostawienie jej w macicy w przypadku zaistnienia ciąży zwiększa ryzyko poronienia septycznego z towarzyszącym krwotokiem, krwotoku poporodowego, porodu przedwczesnego oraz porodu martwego płodu. Wkładka jako ciało obce zwiększa ryzyko posocznicy, może ona także wrosnąć w błony płodowe lub łożysko. W przypadku stwierdzenia ciąży przy założonej wkładce, lekarz powinien ją bardzo delikatnie usunąć, najlepiej pod kontrolą usg. Zabieg powinno się wykonać we wczesnej ciąży. Jeżeli wkładka znajduje się poniżej pęcherzyka ciążowego, wówczas istnieje mniejsze ryzyko jego uszkodzenia. Ze względu na możliwość krwotoku, przebicia macicy i innych powikłań, zabieg usunięcia wkładki powinien odbyć się w szpitalu. Lekarz powinien również sprawdzić, czy wkładka nie znajduje się w mięśniu macicy lub czy nie doszło do przebicia ściany macicy. Każdy niespodziewany ból w podbrzuszu powinien skłonić kobietę do skontaktowania się z lekarzem, szczególnie w przypadku, gdy miesiączka się spóźnia. Warto w takim przypadku wykonać test ciążowy, aby wykluczyć lub potwierdzić ciążę. Ciąża po usunięciu wkładki prowadzona jest jako ciąża o podwyższonym ryzyku.

Zgubione nitki

Trudności z wyczuciem nitek w pochwie lub w przypadku, gdy podczas badania ginekologicznego nie udaje się ich uwidocznić we wziernikach, nasuwają przypuszczenie przemieszczenia lub wypadnięcia wkładki, a tym samym sygnałem, że kobieta już jest w ciąży lub pojawiło się ryzyko zajścia w ciążę. W związku z tym, iż do wypadnięcia wkładki wewnątrzmacicznej najczęściej dochodzi podczas menstruacji każda kobieta z założoną wkładką powinna wyrobić w sobie nawyk sprawdzania obecności nitek w pochwie, przede wszystkim po każdej miesiączce.

Zakażenia w miednicy mniejszej (PID)

W czasie pierwszych 20 dni od założenia wkładki istnieje podwyższone ryzyko PID, przede wszystkim ze względu na możliwość pierwotnie istniejącego zakażenia. W celu zmniejszenia tego ryzyka przed założeniem wkładki lekarz powinien zebrać dokładny wywiad, wykonać badanie bakteriologiczne oraz test w kierunku na chlamydia trachomatis.

Założenie wkładki może czasowo zakłócić mechanizmy obronne w obrębie szyjki macicy, co zmniejsza ochronę górnego odcinka dróg rodnych przed zakażeniem. Objawy sugerujące PID to m.inn. ból podbrzusza, ból podczas stosunków płciowych, upławy, gorączka. Najczęściej PID nie jest związany z samą wkładką, lecz z większym narażeniem na choroby przenoszone drogą płciową, w związku z czym, aby zminimalizować ryzyko zakażeń wskazana jest monogamia. W przypadku PID przy założonej wkładce najczęściej stosuje się antybiotykoterapię wraz z lekami p/zapalnymi, jednak jeżeli w ciągu 24 h nie zaobserwuje się widocznej poprawy, należy rozważyć konieczność usunięcia wkładki.

Piśmiennictwo

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Forum Ginekologiczne

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Reklama
(3)
Komentarze